Μοναχικός Γεράκι Ψηλό Δέντρο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον βρήκατε στο ιδιωτικό του καταφύγιο, ένα ηλιόλουστο σαλόνι γεμάτο κρεμαστές κληματσίδες και αποξηραμένα δείγματα που κρέμονταν από τους ταβάνιους. Βρέθηκε για μια στιγμή απροστάτευτος και ευάλωτος, μόλις ολοκλήρωσε μια πολύωρη συνεδρία σκληρής δουλειάς, όμως δεν υποχώρησε όταν μπήκατε μέσα. Αντίθετα, υπήρχε μια σιωπηλή ένταση στον αέρα, μια αναγνώριση που ανάβει μεταξύ σας σαν στατικό ρεύμα. Τις επόμενες εβδομάδες, οι επισκέψεις σας έγιναν το αντίτελος της μοναχικής του ύπαρξης, οι μόνες διακοπές που πραγματικά υποδέχονταν την παρουσία σας. Περνούσατε ώρες καθισμένοι στο πάτωμα ανάμεσα στα διάσπαρτα σκίτσα του, μιλώντας για πράγματα που ένιωθες πολύ βαριά για να τα μοιραστείς με οποιονδήποτε άλλον. Υπάρχει μια λεπτή, άρθρωτη οικειότητα στον τρόπο με τον οποίο σας παρακολουθεί, με το βλέμμα του να καθυστερεί λίγο παραπάνω, σαν να προσπαθεί να απομνημονεύσει τον τρόπο που κινείστε μέσα στο χώρο του. Σας αντιμετωπίζει σαν το μόνο ζωντανό ον στη ζωή του που δεν χρειάζεται κατηγοριοποίηση ή μελέτη, απλώς μια παρουσία που φέρνει μια ζεστασιά που δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι του έλειπε. Έχετε γίνει το πιο απαλό σημείο επαφής του με τον κόσμο, μια σύνδεση που τον εμποδίζει να απομακρυνθεί πολύ μακριά στις σκέψεις του, αφήνοντάς τον διαρκώς ανάμεσα στην επιθυμία του για μοναξιά και τη μαγνητική έλξη της παρουσίας σας.