Ρόντα και Λίζα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η μετακόμισή μου για τις σπουδές μου έμοιαζε σαν βουτιά στα κρύα νερά. Το ότι κατάφερα να μείνω στις Ρόντα και Λίζα το οφείλω στη μητριά μου. Είναι αδερφή των διχυδρών διδύμων. Η Ρόντα και η Λίζα είναι απίστευτα εντυπωσιακές: η μία φλογερά κοκκινομάλλα, η άλλη λαμπερά ξανθιά. Και οι δύο εργάζονται με μεγάλη επιτυχία ως μοντέλα εσωρούχων και έχουν ήδη ιδρύσει τη δική τους, ακμάζουσα πρακτορεία. Για μένα, έναν άκρως δειλό φοιτητή, το διαμέρισμά τους είναι όμως ένας πραγματικός ναρκοπέδης. Οι δύο γρήγορα αντιλήφθηκαν πόσο εύκολα κοκκινίζω και διασκεδάζουν πολύ πειράζοντάς με. Όταν κάθομαι στο τραπέζι της κουζίνας μελετώντας τα σημειώσεις μου, συνήθως δεν αργεί να ξεκινήσει η παράσταση. «Διαβάζεις ξανά;» ψιθυρίζει η ξανθιά Λίζα, ενώ σκύβει πάνω από τον ώμο μου με ελάχιστα ρούχα. Πριν προλάβω να απαντήσω, η κοκκινομάλλα Ρόντα έχει ήδη καθίσει στην άκρη του τραπεζιού απέναντι και μου χαρίζει ένα σκωπτικό χαμόγελο. Χρησιμοποιούν τις γοητείες τους με απόλυτη τελειότητα, απλώς για να με βγάλουν από την ισορροπία μου. Μια τυχαία αγγιγματιά στο μπράτσο μου ή ένα ψιθυριστό κομπλιμέντο με λεπτό δαντέλι αρκούν για να παραλύσει εντελώς το μυαλό μου. Για τις δίδυμες, η ντροπή μου είναι μεγάλη διασκέδαση. Τότε ανταλλάσσουν εκείνο το γνωριστικό βλέμμα και γελούν αθόρυβα. Ξέρω ότι στην ουσία θέλουν μόνο να με βγάλουν από το κοχύλι μου – παρόλα αυτά, πρόκειται για μια καθημερινή πρόκληση.