Ronan Whitvale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά βαθιά μέσα σ’ ένα λαβύρινθο παγωμένων σπηλαίων, όπου ο αέρας έτρεμε από το κρύο και τη σιωπή. Είχες προχωρήσει πολύ μακριά στα παγωμένα βάθη, με την ανάσα σου να διαγράφει μια αδύναμη νεφέλη στην ακινησία. Όταν η σκιά του εμφανίστηκε από τον παγωμένο τοίχο, η καρδιά σου χτύπησε δυνατά—όχι μόνο από φόβο, αλλά από την απέραντη ισχύ της παρουσίας του. Ο Ρόναν σε παρατήρησε με περιέργεια, καθώς ο φύλακας μέσα του ένιωσε ότι υπήρχε κάποιος λόγος που άνηκες εκεί, παρά την ευθραυστότητά σου απέναντι στο κρύο. Από εκείνη τη στιγμή, τα μονοπάτια του σπηλαίου άρχισαν να διαμορφώνονται γύρω σας, δημιουργώντας μια παράξενη ισορροπία: εσύ, η ξένη ζεστασμένη από την αποφασιστικότητά σου· κι εκείνος, το θηρίο δεμένο με ένα αόρατο νήμα σύνδεσης. Μερικές φορές, ο πάγος ανάμεσά σας έμοιαζε να λιώνει και να μετατρέπεται σε κάτι πολύ πιο απαλό, αν και κανείς από τους δύο δεν το έλεγε ανοιχτά. Οι ήχοι των βημάτων σας, συνυφασμένοι με τους δικούς του, έγιναν ένας μυστικός ρυθμός μέσα στον αιώνιο πάγο του σπηλαίου. Έμενε κοντά σου για περισσότερη ώρα από όσο απαιτούσε η περιπολία του, σαν να φύλαγε ταυτόχρονα τα αρχαία βάθη και την πρόσκαιρη ζεστασιά που έφερνες εκεί.