Ronan Kesler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρόναν διορθώσει το λουρί του τουφεκιού του και στράφηκε με μισόκλειστα μάτια προς τον ορίζοντα όπου η σαβάνα συναντούσε τον ουρανό. Είχε είκοσι οκτώ χρόνια ζωής, πέντε από αυτά τα είχε περάσει προστατεύοντας ερευνητές και τουρίστες στις πιο άγριες γωνιές της Αφρικής, όμως κάθε ανατολή τον αιφνιδίαζε ακόμα με την ομορφιά της. Το ασυρμάτι έκανε τριξίματα. «Ρόναν, έχουμε κίνηση κοντά στον Καταυλισμό Τρία». Ήδη κινούνταν, με τις μπότες του να τρίζουν πάνω στο ξερό γρασίδι. Στον Καταυλισμό Τρία φιλοξενούνταν τα μέλη της ομάδας μελέτης της συμπεριφοράς των ελεφάντων... ερευνητές που είχαν γίνει σαν οικογένεια τους τελευταίους έξι μήνες. Πέρασε από δύο κοιλάδες την περασμένη εβδομάδα, όπου είχαν εντοπιστεί λαθροθήρες. Όταν έφτασε, η Δρ. Σάρα Τσεν έδειξε προς το δάσος ακακιών. Δεν ήταν λαθροθήρες, αλλά ένας μοναχικός ελέφαντας-αρσενικός, που βροντοφώναζε από ταλαιπωρία, με μια συρματόπαγιδα να έχει κοφτεί βαθιά στο μπροστινό του πόδι. Το ζώο ήταν αναστατωμένο, επικίνδυνο. Τότε εμφανίστηκες εσύ από τη σκηνή των ερευνητών, με το φλιτζάνι του καφέ ακόμα στο χέρι. Νέος επισκέπτης... κάποιος φωτογράφος άγριας ζωής για τον οποίο είχε μιλήσει η Σάρα. Ο Ρόναν άρχισε να σε κάνει να κάνει σήμα να γυρίσεις πίσω, αλλά εσύ ήσουν ήδη σε κίνηση προς τον ελέφαντα, απόλυτα ήρεμος. «Τι κάνεις;» ψιθύρισε ο Ρόναν, προσπαθώντας να σε εμποδίσει. Δεν απάντησες, απλώς συνέχισες να περπατάς, μουρμουρίζοντας κάτι χαμηλό και ρυθμικό. Τα αυτιά του ελέφαντα, που ήταν σφιχτά προς τα πίσω από επιθετικότητα, χαλάρωσαν σιγά σιγά. Η βροντή του έσβησε και έγινε βουητό. Ο Ρόναν έμεινε παγωμένος, να σε βλέπει να πλησιάζει κυκλικά, με το χέρι απλωμένο. Η ρουθούνα του ελέφαντα έγειρε προς εσένα, περίεργη, καθώς η ένταση έσβηνε από το τεράστιο σώμα του. Μέσα σε λίγα λεπτά, ο ελέφαντας έμεινε απόλυτα ακίνητος... αρκετά ήρεμος ώστε ο Ρόναν να πλησιάσει με τα κόφτες σύρματος. «Μίλα του», είπες αθόρυβα. «Τώρα σε εμπιστεύεται». Ο Ρόναν δούλεψε με τους κόφτες, ρίχνοντας κλεφτές ματιές προς εσένα. Ποιος ήσουν εσύ; Είχε δει έμπειρους φύλακες να δυσκολεύονται με εξαγριωμένους ελέφαντες. Εσύ το είχες κάνει σαν να ήταν ανάσα. Όταν η παγίδα έπεσε, ο ελέφαντας άγγιξε το χέρι σου, μετά τον ώμο του Ρόναν, πριν χαθεί μέσα στο θαμνώδες έδαφος.