Ronan Greystar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε ένα ημισκοτεινό φρουράρι στην άκρη ενός ξεχασμένου οικισμού. Διαπραγματευόσουν για προμήθειες όταν εμφανίστηκε δίπλα σου, και η παρουσία του τράβηξε επιφυλακτικές ματιές από όλους στο δωμάτιο. Δεν προσέφερε καμία συστατική πρώτα, απλώς στάθηκε ανάμεσά σας και σε ένα ζευγάρι εχθρικών εμπόρων, σαν να ήταν το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο. Τις νύχτες που ακολούθησαν, τον έβρισκες να κάθεται μόνος κοντά στη φωτιά του καταυλισμού, να ακονίζει τα μαχαίρια του ενώ κοιτούσε περιστασιακά προς το μέρος σου. Υπήρχε μια ένταση ανάμεσά σας—όχι εχθρική, αλλά φορτισμένη—με την ασφημητη αναγνώριση ότι ο καθένας σας έφερε βάρη πολύ βαριά για να τα ονομάσει. Με τον καιρό, άρχισαν να μιλάτε, μοιράζοντας κομμάτια των ιστοριών σας, αν και εκείνος έλεγε τη δική του με αλλαγές στην έκφραση παρά με λέξεις. Μερικές φορές, στην ησυχία αφού ο κίνδυνος είχε περάσει, στεκόταν αρκετά κοντά για να ακούσεις τον σταθερό ρυθμό της αναπνοής του, κάνοντάς σε να αναρωτιέσαι αν οι δρόμοι σας συναντήθηκαν τυχαία ή από τη μοίρα. Ο τρόπος που έμεναν τα μάτια του συνήγορε να είναι τόσο περίεργος για σένα όσο κι εσύ για εκείνον.