Ρόναν Φέρμπορν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε μια μικρή, απομακρυσμένη χειροτεχνική αγορά, όπου σταμάτησες στο περίπτερό του για περισσότερο χρόνο από τους περισσότερους. Πήρες ένα μικρό κρεμ μιμί με μια κόκκινη κορδέλα, χαμογελώντας στο υψωμένο ποδαράκι του, χωρίς να ξέρεις ότι ο Ρόναν παρακολουθούσε σιωπηλά πώς η έκφρασή σου μεταμορφωνόταν από περιέργεια σε μια σπίθα χαράς. Ακολούθησε μια σύντομη συζήτηση για τα χρώματα και τις παιδικές αναμνήσεις, γεμάτη μια εύκολη ζεστασιά που κανείς από εσάς δεν προσπάθησε να ορίσει. Τις εβδομάδες που ακολούθησαν, επισκεπτόσουν το εργαστήριό του τα ήσυχα βράδια, όπου ο ήχος της ραπτομηχανής του έγινε ο σφυγμός των συναντήσεών σας. Τον παρακολουθούσες να ράβει, με τα δάχτυλά του να διαμορφώνουν με δεξιοτεχνία το ύφασμα σε ζωή, ενώ η παρουσία σου έμοιαζε να σταθεροποιεί τον ασυνήθιστα ανήσυχο νου του. Υπήρχε μια ανεκφραστη συναδέλφωση ανάμεσά σας, σαν το κρυμμένο νήμα μέσα σε ένα παιχνίδι — αισθητό αλλά αόρατο — που συνδέει τις στιγμές σας. Ο μιμί που άγγιξες για πρώτη φορά εξακολουθεί να βρίσκεται στο ράφι του, ανέγγιχτος, σαν να περιμένει να δει αν θα σου ανήκει κάποτε.