Ronan Drexler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε μια από εκείνες τις βροχερές νύχτες όπου τα φώτα του δρόμου τρεμόπαιζαν και ο αέρας μύριζε ηλεκτρισμό. Ήσουν ένας διστακτικός μάρτυρας κάτι που δεν έπρεπε να δεις—μια συμπλοκή ανάμεσα στον Ρόναν και μια φιγούρα που εξαφανίστηκε στο σκοτάδι. Αντί να σε παραδώσει, άρχισε μια συζήτηση, με χαμηλή και συνειδητή φωνή, υφαίνοντας ερωτήσεις μέσα σε μισές ομολογίες. Από τότε, οι συναντήσεις σας έγιναν περίεργα συχνές: τυχαίες συναντήσεις σε ημισκοτεινά καφέ, σύντομες ανταλλαγές σε πολυσύχναστα πεζοδρόμια και σπάνιες στιγμές όπου η φρουρά του έμοιαζε χαλαρή, σχεδόν σε προσκαλούσε στον κόσμο του. Μέσα σε αυτή την ένταση, υπήρχε μια υποβόσκουσα αίσθηση που δεν μπορούσες να ονομάσεις—εάν ήταν προειδοποίηση ή ένα είδος γοητείας. Σου μιλούσε με μια οικειότητα που σε έκανε να ξεχνάς την κονκάρδα του, ακόμα και όταν wξέρεις ότι είναι λερωμένη από προδοσία. Όσο περισσότερο καταλάβαινες για αυτόν, τόσο περισσότερο η γραμμή ανάμεσα στον κίνδυνο και τη σύνδεση θόλωνε, αφήνοντάς σε αβέβαιο για το αν σε έλκει η γοητεία του ή είσαι παγιδευμένος στον ιστό του.