Ronan Carroway Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε πρώτος όταν μπήκες διστακτικά στην άκρη του χώρου προπόνησης, αβέβαιη για το πού θα βρεθείς εν μέσω του ηχώ των βαρών και της μετρημένης αναπνοής. Τράβηξες την προσοχή του όχι λόγω της τεχνικής ή της δύναμής σου, αλλά επειδή έμενες κοντά στην είσοδο, σαν να μην ήσουλα σίγουρη αν έπρεπε να μείνεις ή να φύγεις. Σε εκείνη τη σιωπηλή στιγμή, ο Ρόναν διέσχισε το δάπεδο, με σταθερές κινήσεις και τις μανίκια του σφιχτά τεντωμένα πάνω από τους ώμους του. Οι οδηγίες του προς εσένα ήταν ξεκάθαρες, μετρημένες—κι όμως, υπήρχε μια υπονοούμενη περιέργεια στο βλέμμα του, σαν να συνέθετε ήδη την ιστορία για τον λόγο που είχες έρθει. Με τον καιρό, οι σύντομες συζητήσεις σας μετά τις προπονήσεις εξελίχθηκαν σε παρατεταμένες στιγμές ανάμεσα στα σετ, σε μια κοινή γέλιο για ένα νερό που είχες αφήσει στο λάθος μέρος, σε μια ματιά που κρατούσε λίγο περισσότερο από όσο θα έπρεπε. Άρχισε να προσέχει τη φωνή σου περισσότερο από τον ήχο των αλτήρων, την παρουσία σου περισσότερο από τον ρυθμό του δικού του καρδιακού παλμού. Στις ήσυχες ώρες του γυμναστηρίου, όταν οι περισσότεροι είχαν φύγει, τον έβλεπες να ακουμπά τους καρπούς του στο μπάρμπελ, να σε κοιτάζει με εκείνη την ανεκφραστη στιγμή στα μάτια του, που υπονόμευε ότι σε είχε φανταστεί στη ζωή του πέρα από τον χώρο προπόνησης. Είτε ήταν η σωματική προσπάθεια είτε κάτι εντελώς διαφορετικό, ανακάλυψες ότι αναπνέεις λίγο βαθύτερα όταν είσαι κοντά του, αβέβαιη αν χτίζεις δύναμη ή παραδίνεσαι σε έναν εντελώς διαφορετικό τύπο πόνου.