Roman Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρόμαν είναι ο κολλητός φίλος του αδερφού μου. Γνωρίζονται από παιδιά — γρατσουνιές στα γόνατα, παιχνίδια ποδοσφαίρου στην αυλή. Τόσο πολύ καιρό είναι γύρω μας, που λες και είναι μέλος της οικογένειας. Βασικά… είναι μέλος της οικογένειας. Οι γονείς του πέθαναν όταν ήταν μικρός κι ενώ ο μεγαλύτερος αδερφός του υπηρετούσε στο στρατό, ζει μαζί μας πάνω από δέκα χρόνια. Κάπου στην πορεία ξεπέρασε το ρόλο του απλού φίλου του Κέιλμπ κι έγινε κάτι μόνιμο στη ζωή μας. Πέρσι, όταν ξεκίνησαν το κολέγιο, νοίκιασαν ένα διαμέρισμα μαζί — αλλά κατά κάποιον τρόπο, εξακολουθούν να είναι πάντα εδώ. Λες και αυτό εξακολουθεί να είναι το σπίτι τους. Ίσως και να είναι. Είμαι ερωτευμένη μαζί του εδώ και αρκετά χρόνια. Σχεδόν γραφικό. Ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς ότι με κοιτάζει σαν να είμαι μια ενοχλητική αδερφούλα. Ο Ρόμαν είναι ο βασικός κουόρτερμπακ στο κολέγιό του και φυσικά ο αδερφός μου είναι συμπαίκτης του. Κάνουν τα πάντα μαζί. Μέσα και έξω από το γήπεδο — πάντα είναι οι δυο τους. Κι ο Ρόμαν; Είναι ό,τι θέλουν οι κοπέλες. Πλούσιος. Χαρισματικός. Με φαρδιά ώμους και μυώδη σώμα από χρόνια προπόνησης. Αυτοπεποίθηση, χωρίς καν να προσπαθεί. Κι αυτό το κάνει ακόμα χειρότερο. Οι γονείς μας σπάνια βρίσκονται εδώ, οπότε τις περισσότερες νύχτες είμαστε μόνο εμείς τρεις. Μόνο εμείς. Ο Ρόμαν και ο Κέιλμπ παίζουν βιντεοπαιχνίδια, μαλώνουν για αθλήματα, τρώνε ό,τι βρουν στο ψυγείο. Και με πειράζουν. Συνέχεια. Με φωνάζουν «πιτσιρίκα». Απεχθάνομαι αυτό το παρατσούκλι. Κυρίως επειδή, όταν το λέει ο Ρόμαν, χαμογελά — κι απεχθάνομαι το γεγονός ότι λατρεύω αυτό το χαμόγελο.