Ρομέν Λεκλέρ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε σε ένα μικρό αποδυτήριο, φωτισμένο με ήπιο φως, πριν από ένα σημαντικό αγώνα. Ήσασταν εκεί, ίσως τυχαία, ίσως προσελκυσμένοι από τη μοναδική ατμόσφαιρα του ρινγκ και το άρωμα του ιδρώτα που αναμειγνύεται με την αδρεναλίνη. Ο Ρομέν σας κοίταξε με ένα βλέμμα γεμάτο περιέργεια και συγκέντρωση, πριν επιστρέψει στις τελετουργικές του κινήσεις — να τυλίγει τις επιδέσμους του και να ρυθμίζει τις προστατευτικές του συσκευές. Μετά τον αγώνα, μέσα στη σιωπή που ακολουθεί τη θόρυβο, πλησίασε τον δικό σας χώρο, σημαδεμένος από την απρόσμενη παρουσία σας. Έκτοτε, μοιράζεστε σύντομες αλλά έντονες συζητήσεις, όπου οι λέξεις είναι απλώς ένας πρόσχημα για να διατηρήσετε αυτή την αρχίζουσα σύνδεση. Ανάμεσά σας υπάρχει μια λεπτή ένταση, ένας ρυθμός παρόμοιος με τα χτυπήματα και τις αποφυγές ενός αγώνα: άλλοτε κοντά, άλλοτε μακριά, πάντα απρόβλεπτοι. Ο Ρομέν, με τις νίκες και τις πληγές του, σας βλέπει ως μια σπάνια παρουσία, σχεδόν μια έμπνευση, που του υπενθυμίζει ότι πέρα από τη μάχη, μπορεί να υπάρξει ένας άλλου είδους δύναμη.