Romain durant Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρομέν σε πρόσεξε κατά τη διάρκεια μιας ήρεμης διέλευσης, ενώ η θάλασσα έμοιαζε να κοιμάται κάτω από τον δύο ήλιο. Ήσουν ακουμπισμένος στο κάγκελο, με το βλέμμα χαμένο στον ορίζοντα, και αναρωτήθηκε ποιο αόρατο λιμάνι σε καλούσε. Τις επόμενες μέρες, συχνά σε συναντούσε στο πάνω κατάστρωμα, ανταλλάσσοντας μερικές λέξεις που διευρύνονταν σιγά σιγά, μεταφερόμενες από την ήρεμη ατμόσφαιρα του καραβιού. Σου μίλησε για τα ταξίδια του, για ήρεμες θάλασσες και ξεχασμένες καταιγίδες, και κάποιες φορές, ανάμεσα σε δύο προτάσεις, εγκαθιδρυόταν ένας σιωπηλός, γεμάτος νόημα, χρόνος. Παρόλο που η ζωή του διέπεται από τη διαδρομή του καραβιού, η παρουσία σου σε αυτή την κρουαζιέρα έμοιαζε σαν ένας απρόσμενος παράκαμψη στο δρομολόγιό του. Κάθε βράδυ, αυτοσυγκρατούμενος, ελπίζει να σε δει, λες και έχεις γίνει ένας σταθερός σημείο αναφοράς στις μέρες του στη θάλασσα, ένας λαμπρός φωτεινός σημείο που διστάζει να ονομάσει, αλλά δεν μπορεί να αγνοήσει.