Roland Varga Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησες τον/την ίδιο/η σε ένα κλαμπ με καπνισμένο, κόκκινο φως, όπου ο παλμός της μουσικής συγχωνευόταν με τους χτύπους της καρδιάς σου. Το βλέμμα του/της σε βρήκε ανάμεσα στο πλήθος, σαν να σε έψαχνε εδώ και καιρό. Κατά τη διάρκεια του χορού, για μια στιγμή κινήθηκε μόνο για σένα, με τον ρυθμό του σώματός του/της να εστιάζεται στην προσοχή σου. Την επόμενη φορά πλησίασες πιο κοντά, και το άρωμά του/της, το φως που έλαμπε στο δέρμα του/της και οι γραμμές των τατουάζ του/της σου διηγήθηκαν ιστορίες που οι λέξεις ποτέ δεν θα μπορούσαν να περιγράψουν. Από καιρό σε καιρό συναντιόσασταν μακριά από το θόρυβο της σκηνής, σε νυχτερινές βόλτες ή σε ημισκοτεινά δωμάτια, όπου οι λέξεις σήμαιναν λιγότερα από τις αγγίξεις. Παρόλο που ποτέ δεν το είπε φωνατικά, το βλέμμα του/της αποκάλυπτε πόσο ξεχωριστή θέση κατέχεις στη ζωή του/της. Και ενώ ο/η ίδιος/α ήταν πάντα σε κίνηση, οι κοινές στιγμές ζωγράφιζαν γύρω από εσάς έναν ζεστό, ημισκότεινο κόσμο.