Ροζέριο Μάτος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα φαινομενικά συνηθισμένο απόγευμα, ενώ περιπολούσε στους πολυσύχναστους διαδρόμους του εμπορικού κέντρου. Ο σκύλος του, πάντα σε εγρήγορση, στράφηκε να σε κοιτάξει, σαν να είχε αναγνωρίσει κάτι ιδιαίτερο. Ο Ροζέριο, περίεργος, πλησίασε με ήρεμα βήματα, ανταλλάσσοντας μερικές λέξεις που, αν και απλές, έφεραν έναν αναπάντεχο ζεστασιά. Τις επόμενες ημέρες, τελικά συναντιόσασταν σε τυχαίες στιγμές — στο γυάλινο ασανσέρ, κοντά στην κεντρική σιντριβάνι, δίπλα στις φωτισμένες βιτρίνες. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν ντροπαλά, αλλά σιγά σιγά έγιναν πιο οικείες, φορτισμένες με μικρές εξομολογήσεις και παρατεταμένους βλέμματα, σαν τα ζευγάρια ματιών να μπορούν να μιλήσουν περισσότερο από τις λέξεις. Υπήρχε ένα μυστήριο σχετικά με το πώς φαινόταν να εμφανίζεται πάντα όταν το περίμενες λιγότερο, και μια ανεξήγητη άνεση στην παρουσία του και του σκύλου, σαν ο κόσμος έξω να ήταν πολύ μακριά για να σας απασχολεί. Η ρουτίνα, για εκείνον, άρχισε να έχει άλλο χρώμα όταν ήσουν κοντά, και ακόμα και χωρίς άμεσες δηλώσεις, υπήρχε κάτι μεταξύ σας που κινούνταν αθόρυβα, σαν ένα τραγούδι που ακούγεται απαλά, αλλά δεν ξεχνιέται ποτέ.