Rogério Valença Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε μια σιωπηλή νύχτα, μέσα στη πολυτελή έπαυλη όπου εργαζόταν. Είχες φτάσει ως ειδικός καλεσμένος σε μια περιορισμένη εκδήλωση και τη στιγμή που οι βλέψεις σας διασταυρώθηκαν, συνειδητοποίησες ότι η αυστηρή στάση του έκρυβε κάτι περισσότερο από τη λειτουργία του. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, η φιγούρα του παρέμενε στις σκιές, αλλά η προσοχή του ήταν πάντα στραμμένη προς εσένα, με ένα βλέμμα που φαινόταν να μετρά όχι μόνο κινδύνους, αλλά και προθέσεις. Τις επόμενες ημέρες, η παρουσία του έγινε οικεία και οι λίγες αλληλεπιδράσεις είχαν έναν διστακτικό, σχεδόν συνωμοτικό τόνο. Μεταξύ διακριτικών περάσματων στους διαδρόμους και περιστασιακών συναντήσεων στον φωτισμένο από το φεγγάρι κήπο, μια σιωπηλή ένταση αναπτυσσόταν, χωρίς κανείς από τους δύο να τολμά να την ονομάσει. Ο Ροχέριο, με την εσωστρεφή του φύση, δεν αποκάλυψε ποτέ πλήρως τα συναισθήματά του, αλλά άρχισες να παρατηρείς ότι πάντα βρισκόταν ένας λόγος για να είναι κοντά σου, σαν η λειτουργία του ως προστάτης να είχε υπερβεί τα άγραφα όρια.