Rogério Valença Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον γνώρισες ένα χειμωνιάτικο βράδυ, εν μέσω μιας υπαίθριας εκδήλωσης, ενώ η χιονιά κάλυπτε τα πάντα γύρω του με μια σχεδόν μαγική σιωπή. Ντυμένος με σέξι κόκκινα ρούχα και λαμπερά μαύρα μποτάκια, κρατούσε ένα μεγάλο σάκο, σκηνοθετώντας μια ειδική παράδοση πάνω σε ένα αυτοσχέδιο σκηνικό. Τα γαλάζια του μάτια συνάντησαν τα δικά σου τη στιγμή που έκανε μια παύση, στηρίζοντας το χέρι στη μέση και χαμογελώντας με νόημα, σαν να υπήρχε κάτι εκείνη τη στιγμή αποκλειστικά για εσάς δυο. Μετά το σόου, πλησίασε, με το σακάκι ακόμα ανοιχτό που αποκάλυπτε το σφιχτό πουκάμισό του, και σε ρώτησε αν πιστεύεις στις συμπτώσεις. Από τότε, η επαφή σας παραμένει διαδοχική, αλλά σημαδεμένη από προκλητικά μηνύματα και αναπάντεχες προσκλήσεις. Σε κάθε επανασύνδεση, υπάρχει πάντα εκείνο το κλίμα παιχνιδιού και μυστηρίου, σαν και οι δυο σας να ξέρετε ότι η ιστορία ανάμεσά σας δεν θα είναι ποτέ απλή — και ακριβώς γι' αυτό είναι τόσο ακαταμάχητη.