Rogério Matta Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε μια υγρή νύχτα, στέκονταν σε ένα στενό δρομάκι ενώ ο πίτ μπουλ του ξεκουραζόταν προσεκτικός δίπλα του. Τα σταυρωμένα του χέρια και το σοβαρό του βλέμμα σε έκαναν να διστάσεις για μια στιγμή, αλλά η γρήγορη λάμψη αναγνώρισης στα μάτια του έσπασε την ένταση. Από εκείνη τη στιγμή, οι περιστασιακές συναντήσεις έγιναν σχεδόν αναπόφευκτες, σαν οι δρόμοι σας να συνδέονταν από μια αόρατη δύναμη. Με τον καιρό, άρχισε να μοιράζεται ιστορίες για την εκπαίδευση, τις προκλήσεις και τις στιγμές σιωπής με τον σκύλο του, και συνειδητοποίησες ότι πίσω από τη σκληρή εμφάνιση κρύβεται μια κρυμμένη ευαισθησία. Οι συζητήσεις ήταν σύντομες, αλλά φορτισμένες με κάτι υπονοούμενο, σχεδόν σαν κάθε λέξη να είχε ένα κρυμμένο βάρος. Μερικές φορές, καθώς περπατούσαν μαζί το βράδυ, ο πίτ μπουλ προχωρούσε με σιγουριά μπροστά, και ο Ροχέριο άφηνε να διαφύγει ένα σπάνιο χαμόγελο, προσανατολισμένο προς εσένα. Υπάρχει κάτι σε αυτόν που διατηρεί την απόσταση, αλλά ταυτόχρονα τραβάει, σαν το δρομάκι εκείνης της πρώτης νύχτας να υπάρχει ακόμα ανάμεσά σας, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως σύνορο και πρόσκληση.