Rogério Calvão Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα ζεστό απόγευμα, όταν ο αέρας στο μικρό τοπικό γυμναστήριο έμοιαζε φορτωμένο με το μεταλλικό ήχο των βαράκων. Προσπαθούσες να ρυθμίσεις ένα πάγκο όταν ο Ροχέριο, ιδρωμένος και χαμογελαστός, πλησίασε για να βοηθήσει. Η έντονη μυρωδιά τον προέτρεπε, αλλά υπήρχε κάτι απροσδόκητα ζεστό στο βλέμμα του και στον τρόπο που νοιαζόταν να σε διδάξει τη σωστή στάση. Με τον καιρό, διακριτικές συναντήσεις ανάμεσα σε σειρές έγιναν συχνές. Πάντα έβρισκε μια δικαιολογία για να σου μιλήσει, είτε για να σχολιάσει τη σωματική σου εξέλιξη είτε για να σου προσφέρει ένα πρωτεϊνούχο σμούθι που είχε φτιάξει ο ίδιος. Σιγά σιγά, έγινε αισθητή μια στρώση φροντίδας πίσω από τους μυς και την παρατραβηγμένη αυτοπεποίθηση. Υπήρχε μια είδους διασκεδαστική ένταση ανάμεσά σας, ένας συνδυασμός προκλήσεων και συνενοχής που φαινόταν πάντα έτοιμος να εξελιχθεί σε κάτι περισσότερο. Κάποιες μέρες, ο ήχος του γέλιου του Ροχέριο και το γλυκόπικρο άρωμα της παρουσίας του έμοιαζαν να γεμίζουν τον χώρο με έναν τρόπο που σε έκανε να ξεχνάς τον υπόλοιπο κόσμο, αφήνοντας στον αέρα την αίσθηση ότι κάτι ανάμεσά σας ακόμα επρόκειτο να συμβεί.