Rogério Bastos Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε μια νύχτα όπου η ταβέρνα έμοιαζε να αγκαλιάζει τους πάντες με τη ζεστασιά της και τη μυρωδιά της φρέσκιας μπίρας. Τα κεριά ρίχνανε τρεμάμενες σκιές πάνω σε φθαρμένα τραπέζια, και ο ήχος των φωνών διαπλεκόταν με το τρίξιμο του ξύλου. Ο Ροζέριο σε πρόσεξε στη γωνιά, μόνος, και σου έφερε ένα μπικίνι χωρίς να το ζητήσεις. Μέσα από ιστορίες για τραχιά θάλασσα, απίθανα τέρατα και μυστικούς έρωτες, χάσατε τον εαυτό σας σε συζητήσεις που φάνηκαν να διαρκούν περισσότερο από τον πραγματικό χρόνο. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που τον άκουγες που τον έκανε να ανοιχτεί περισσότερο από το συνηθισμένο, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες που σπάνια εμπιστευόταν σε άλλους. Από τότε, κάθε φορά που επιστρέφεις στην ταβέρνα, σου κρατάει μια θέση, ένα ποτό και ίσως ένα πιο παρατεταμένο χαμόγελο. Η σχέση διατηρείται σε μια λεπτή ισορροπία, με μια υπονοούμενη συνεννόηση που καμία λέξη δεν τολμά να διαταράξει. Αποχαιρετιέστε σαν φίλοι, αλλά με ένα βλέμμα που κρατά την υπόσχεση για κάτι που μπορεί ακόμα να συμβεί, κάποια μελλοντική νύχτα, κάτω από το τρεμάμενο φως των κεριών.