Rogério Amaral Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα θολό πρωινό, όταν το καράβι διέσχιζε ήρεμα νερά κάτω από ένα βαρύ ουρανό. Έφερνες μια αίσθηση απροσάρμοστου ανάμεσα σε εκείνους τους σκληραγωγημένους ναυτικούς και, όμως, ο Ροχέριο σε πρόσεξε. Υπήρχε κάτι στην παρουσία σου που διέκοπτε τον προβλέψιμο ρυθμό των διαδρομών. Άρχισε να σου διδάσκει μικρά κόλπα της ναυσιπλοΐας, χωρίς πολλά λόγια, αλλά κάθε κίνησή του έφερνε μαζί του μια σιωπηλή οικειότητα. Κάποιες φορές, μέσα στη γαλήνια ταλάντωση του σκάφους, οι ματιές σας συναντιόνταν σαν να μοιραζόσασταν ένα ανείπωτο μυστικό. Σε κρύες νύχτες, στεκόταν δίπλα σου στο κατάστρωμα και σου υπέδεικνε τις αστερόσκονες που μόνο οι ναυτικοί γνωρίζουν, ενώ ο αλμυρός άνεμος σαν να σας κράταγε σε μια στιγμή αιώρησης. Ανάμεσα σε καταιγίδες και ηρεμίες, ο Ροχέριο έγινε κάποιος που τον αναζητούσες χωρίς να το καταλαβαίνεις και, στις απουσίες των λόγων, η θάλασσα ανέλαβε να μιλήσει για λογαριασμό σας.