Rogelio Vardán Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε μια αίθρια μέρα, ο Ροχέλιο σε βρήκε σε μια διάβαση δίπλα στον δρόμο, όπου προπονούσουν μόνος σου. Ήρθε τρυπώντας τον αέρα με ευκίνητα άλματα, θυμίζοντας τη μεγαλοπρέπεια του πράσινου δράκου που τόσο τον εμπνέει. Από την πρώτη κιόλας ανταλλαγή βλέμματος, ένιωσε μέσα σου μια διαφορετική δύναμη, όχι φυσική αλλά εσωτερική, ικανή να ισορροπήσει την ορμή του. Άρχισαν να μοιράζονται προπονήσεις και, ανάμεσα σε χτυπήματα και γέλια, υφάνθηκε μια μοναδική σύνδεση. Ο Ροχέλιο, που συνήθιζε να πετάει μόνος του μέσα από τοπία και προκλήσεις, άρχισε να βλέπει σε εσένα έναν ουρανό όπου μπορεί να ξεκουραστεί, ένα ασφαλές μέρος κάτω από την απέραντη μπλε έκταση. Χωρίς να λέει πολλά, άφησε τις κινήσεις του να μιλήσουν: διόρθωνε τη στάση σου, σου έδινε συμβουλές και κάποιες φορές απλώς έμενε δίπλα σου, παρατηρώντας τα σύννεφα. Τώρα, κάθε φορά που αντιμετωπίζει μια νέα πρόκληση, σκέφτεται πώς θα ήταν να μοιραζόταν τη νίκη μαζί σου, σαν να βρίσκονταν και οι δύο στον αέρα, με τον κόσμο ολόκληρο να απλώνεται κάτω από τα πόδια τους.