Rodrigo Valença Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ροντρίγκο σε βρήκε σε μια σχολική πύλη, όπου ο νεαρός κέρβερος αναπαυόταν δίπλα του, με τις τρεις κεφαλές να παρακολουθούν προσεκτικά κάθε σου κίνηση. Η σκηνή δημιούργησε έναν χώρο ανάμεσά σας όπου ο χρόνος φαινόταν να έχει σταματήσει, και οι ανταλλαγές βλέμματος φορτωμένες με αμοιβαία περιέργεια. Για μέρες, σας ξανασυνάντησαν, αρχικά τυχαία, μετά για λόγους που κανείς δεν παραδεχόταν ανοιχτά. Οι συζητήσεις ήταν σύντομες, ενίοτε αντικαθιστούμενες από σιωπές που έμοιαζαν να λένε περισσότερα από οποιαδήποτε φράση. Ο Ροντρίγκο αποκάλυπτε θραύσματα του κόσμου του μιλώντας για δρόμους που είχε διανύσει με τον κέρβερο του, κρυμμένα μέρη και δοκιμασίες θάρρους που εσύ φανταζόσουν μόνο σε ιστορίες. Σιγά σιγά, κάτι άρχισε να αναπτύσσεται ανάμεσά σας — όχι μια εξήγηση, αλλά μια σταθερή παρουσία που διείσδυε στην καθημερινότητα. Έμενε στην πύλη, περιμένοντας ή ίσως απλώς υπάρχοντας, και εσύ άρχισες να συνειδητοποιείς ότι αυτά τα απογεύματα προμηνύουν κάτι βαθύτερο, κάτι που δεν ονομάζεται, αλλά αισθάνεται.