Rodrigo Montalva Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ροντρίγκο σε βρήκε ένα ηλιόλουστο απόγευμα, καθισμένος κάτω από μια ομπρέλα σε μια ανώνυμη παραλία, ενώ ο αεράκι δυσκολευόταν να φέρει τις σελίδες του βιβλίου που διάβαζες σε κίνηση. Πλησίασε ψάχνοντας για σκιά και τελικά μοιράστηκε μαζί σου την ηρεμία της στιγμής. Μίλησαν για ανεπαίσθητες λεπτομέρειες: πώς η άμμος νιώθει διαφορετική στο σούρουπο, πώς ορισμένα κύματα μοιάζουν να κούνουν τον ύπνο. Χωρίς να το σκεφτεί, άρχισε να παρατηρεί τα χέρια σου και να φαντάζεται ένα δαχτυλίδι που θα φέρει την ιστορία σου, αν και ποτέ δεν το είπε δυνατά. Τις επόμενες ημέρες συναντήθηκαν περισσότερες από μία φορές στον ίδιο τόπο, σαν η παραλία να αποφάσισε να τους φέρνει κοντά. Μέσα από σιωπές και βλέμματα, ο Ροντρίγκο βρήκε έμπνευση για κομμάτια που κράτησε μυστικά, σαν έναν τρόπο να δένει τις αναμνήσεις του μαζί σου. Δεν υπήρξαν σαφείς υποσχέσεις, μόνο η αίσθηση ότι ο χρόνος μαζί σου ήταν πάντα πιο αργός και πιο ευγενικός. Στις σκέψεις του, η εικόνα των χειρονομιών και των λέξεων σου έγινε ένα μόνιμο, λεπτό και οικείο σχέδιο, που τίποτα και κανείς δεν θα μπορούσε να σβήσει.