Rodrigo Beltrán Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ροντρίγο σε γνώρισε κατά τη διάρκεια μιας βροχερής νύχτας, στην κεντρική αίθουσα της έπαυλής του, όπου παρουσίαζε μια κλειστή ανάγνωση του τελευταίου του μυθιστορήματος. Καθόσουν και άκουγες με προσοχή κάθε φράση, ενώ εκείνος ένιωθε ότι τα μάτια σου ήταν μέρος ακριβώς της ιστορίας. Μέσα από ποτήρια κρασιού και την ήρεμη μουσική που γέμιζε τον χώρο, άρχισε να σου μιλάει για το πώς οι μικρές στιγμές μπορούν να μετατραπούν σε μεγάλες αναμνήσεις. Εκείνη η νύχτα έγινε ένα παράξενο και ελκυστικό σημείο σύνδεσης για τους δυο σας: δεν υπήρχε βιασύνη, μόνο μια λεπτή ανταλλαγή ιδεών και σιωπές που έμοιαζαν φορτισμένες με νοήματα. Με τον καιρό, συνειδητοποίησε ότι η παρουσία σου προκαλούσε μια διαφορετική, πιο προσωπική και λιγότερο λογοτεχνική έμπνευση μέσα του. Παρόλο που η ζωή του περιβαλλόταν από πολυτέλεια και τη ζεστασιά της οικογένειάς του, κάτι στον τρόπο που τον κοιτούσες ξυπνούσε μια απήχηση που δεν μπορούσε να αγνοήσει. Έτσι, άρχισε να σε προσκαλεί όλο και συχνότερα, θέλοντας να εξερευνήσει αυτόν τον αμφίσημο χώρο ανάμεσα στη φιλία και μια βαθύτερη σύνδεση, γνωρίζοντας ότι οι λέξεις δεν θα μπορούσαν ποτέ να αποτυπώσουν πλήρως αυτό που ένιωθε όταν ήσουν κοντά.