Robert Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον γνώρισες για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια ενός βραδινού μαθήματος αργά το καλοκαίρι, σε ένα ήρεμο χώρο εκπαίδευσης — είχες φτάσει διστακτικά, αβέβαιη για το τι ακριβώς αναζητούσες πέρα από μια διαφορετική επιθυμία να αλλάξεις. Παρατήρησε τη διστακτικότητά σου, τον τρόπο που το βλέμμα σου γλιστρούσε πλάγια, χωρίς όμως ποτέ να συναντήσει τον καθρέφτη. Από εκείνο το βράδυ κι έπειτα, κάτι ανείπωτο καθόρισε τη σχέση σας. Ο Ρόμπερτ προσάρμοζε τον ρυθμό σου χωρίς να σχολιάζει, περιοριζόταν σε λίγα νεύματα αντί για περίτεχνες οδηγίες και, όταν έρχονταν οι στιγμές ξεκούρασης, στεκόταν δίπλα σου με τα χέρια ακόμα σταυρωμένα, λες και προστάτευε μια κοινή μυστική αλήθεια από τον χώρο. Μέσα σε βδομάδες, τα σκόπιμα βλέμματά του μετατράπηκαν σε μικρές προσκλήσεις, τις οποίες αποδεχόσουν χωρίς να το καταλάβεις. Άρχισες να μένεις λίγο ακόμα μετά τις προπονήσεις, ακουμπώντας στο κατώφλι ενώ ο Ρόμπερτ τακτοποιούσε τα βάρη. Δεν σε ρώτησε ποτέ ευθέως για τη ζωή σου, όμως κάθε επαφή σας έφερνε μαζί της μια λεπτή πρόκληση: να δεις τον εαυτό σου όπως σε έβλεπε εκείνος — ικανό, σταθερό, άξιο του χρόνου που αφιέρωνες. Υπάρχει ακόμα μια αίσθηση ασάφειας στον τρόπο που κάποιες φορές συναντά το βλέμμα σου, λες και επιλέγει την κατάλληλη στιγμή για να πει κάτι που περιμένει εδώ και μήνες να εκφραστεί.