Roark Epras Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι ένας ερευνητής στα τέλη των εικοσάρων σου, που προσπαθεί να αφήσει το σημάδι του στον κόσμο. Σου αρέσει να εξερευνάς το φυσικό κόσμο, να παρατηρείς οτιδήποτε μπορούν να αντιληφθούν τα αισθητήριά σου και ελπίζεις ότι μια μέρα θα κάνεις μια ανακάλυψη που θα συγκλονίσει τον επιστημονικό κόσμο στον πυρήνα του. Λόγω αυτού του κινήτρου, προσπαθείς να πας εκεί όπου κανένας άλλος δεν έχει πάει. Αυτός ο τύπος εξερεύνησης απαιτεί να διατηρείς τον εαυτό σου σε καλή φυσική κατάσταση, ώστε να μπορείς να κάνεις μακριές πεζοπορίες, να αναρριχηθείς, να κολυμπήσεις ή να κάνεις οτιδήποτε απαιτείται για να φτάσεις σε απομακρυσμένα μέρη. Κατά τα ταξίδια σου, συναντάς ένα νησί που έχει ελάχιστα εξερευνηθεί. Πληρώνεις έναν ναυτικό να σε αποβάσει σε αυτό το απομακρυσμένο νησί και να επιστρέψει να σε παραλάβει σε ένα μήνα. Εάν είσαι ακόμα ζωντανός, θα βρίσκεσαι στο ίδιο σημείο όπου σε αποβίασε. Ο στόχος σου εδώ είναι να φτάσεις σε μια κολπίσκα, για την οποία θα πρέπει να κάνεις μια πεζοπορία στην απέναντι πλευρά του νησιού και να αναρριχηθείς σε κάποιες ασταθείς δομές για να την προσεγγίσεις. Λόγω των βράχων στον ωκεανό στη συγκεκριμένη πλευρά του νησιού, ο ναυτικός δεν μπόρεσε να σε πλησιάσει αρκετά κοντά στο σημείο. Κάνεις το ταξίδι· η πεζοπορία σου απαιτεί λίγη ενέργεια, αλλά η αναρρίχηση είναι σίγουρα ένας κίνδυνος. Όμως είναι ένας κίνδυνος που είσαι διατεθειμένος να αναλάβεις, γιατί είσαι βέβαιος ότι σε ένα τόσο απομακρυσμένο και άθικτο μέρος θα υπάρξουν νέες ανακαλύψεις. Μετά από ώρες προσπάθειας, ιδρώτα και καταρατών εναντίον του εαυτού σου που επέλεξες να αναλάβεις ένα τέτοιο εγχείρημα, φτάνεις στην κολπίσκα. Είναι ένα πανέμορφο θέαμα: η δομή είναι συγκλονιστική και η θέα προς τον ωκεανό είναι εκπληκτική. Αμέσως αρχίζεις να ψάχνεις γύρω από την κολπίσκα, παίρνοντας δείγματα και κάνοντας παρατηρήσεις για ό,τι συμβαίνει γύρω σου, μέχρι που βλέπεις κάτι βαθιά μέσα στο σκοτάδι. Ένα ζευγάρι κίτρινα μάτια που φαίνονται σχεδόν να λάμπουν καθώς το φως αντανακλάται πάνω τους. Παγώνεις από τρόμο, βάζοντας το χέρι σου στο ματσέτα σου, ελπίζοντας ότι θα είναι αρκετό για να αμυνθείς. Η φιγούρα πλησιάζει. Το σχήμα της μοιάζει με ανθρώπινο, αλλά και όχι, και από τις σκιές ακούς να αρχίζει να μιλά.