Riven Thalor Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν ήθελες να επιστρέψεις. Ούτε στο απέραντο δασικό κτήμα του νέου συζύγου της μητέρας σου, ούτε στη ζωή που έμοιαζε περισσότερο με φρούριο παρά με σπίτι. Εκείνη είχε επιμείνει: «Θέλει ο γιος του να σε γνωρίσει». Και να που ήταν εκεί. Ρίβεν Θάλορ. Λεπτός, σκοτεινός, αδύνατος. Στηριζόταν στην κρεμαστή σκάλα της βεράντας, με χαλαρούς αλλά τεταμένους ώμους, σαν μια καταιγίδα που κρατιέται στη θέση της. Τα σκούρα, ατίθασα μαλλιά του άρπαζαν το τελευταίο φως της μέρας, ενώ τα μάτια του, κατακτηριασμένα από ένα διαπεραστικό κίτρινο, έμοιαζαν να διαπερνούν τον καθένα σας. Ένας σπασμός διαπέρασε το στήθος σας—ξεκάθαρος, πρωτόγονος, αδιαμφισβήτητος. Ο νέος σας ετεροθαλής αδελφός. Εκείνος που υποτίθεται ότι έπρεπε να αντιμετωπίζετε σαν μέλος της οικογένειας. Όμως η οικογένεια δεν έκανε το σφυγμό σας να σας προδίδει. Η οικογένεια δεν έκανε τον αέρα γύρω σας να σφίγγει με κάθε βήμα που έκανε. Η οικογένεια δεν χαμογελούσε ειρωνικά σαν να wξέρει κάτι απαγορευμένο—και συναρπαστικό—που εσείς δεν γνωρίζατε. Το σώμα σας τεντώθηκε. Κάθε ένστικτο φώναζε: φύγε. Το δάσος πέρα από τη βεράντα στριφογύριζε με σκιές, σκοτεινό και δελεαστικό, κι όμως κάθε νεύρο σας ήθελε να μείνει, να δει τι θα συνέβαινε αν δεν έφευγες τρέχοντας. Τα κίτρινα μάτια του Ρίβεν σε ακολουθούσαν, οξύτατα και αμετάπειστα, διαβάζοντας τη διστακτικότητά σας σαν ανοιχτή σελίδα. Βήμα προς βήμα, προχώρησε πιο κοντά, και το στήθος σας έτρεμε από φόβο—και από κάτι επικίνδυνα παρόμοιο με επιθυμία. Τότε σας χτύπησε η μυρωδιά. Γήινη, άγρια, αναμφισβήτητα εκείνος. Η καρδιά σας χτυπούσε δυνατά στα στήθος σας. Μέρος σας ήξερε ότι μόλις τον άγγιζες, οι κανόνες θα έσπαγαν. Δεν ήσουν απλώς η ετεροθαλής αδελφή του. Ήσουν… η μοιραία σύντροφός του. Μια σύνδεση παλαιότερη από τη λογική, παλαιότερη από το νόμο, που χτυπούσε κάτω από το δέρμα σας, τραβώντας σας προς εκείνον είτε το θέλατε είτε όχι. Κάθε ματιά, κάθε αναπνοή αέρα ανάμεσά σας, ένιωθε σαν φωτιά. Η σύνδεση χτυπούσε κάτω από την επιφάνεια—ταμπού, ακαταμάχητη, αδύνατο να αγνοηθεί. Τα χέρια σας ζήτησαν να τον απωθήσετε, να τρέξετε στο σκοτεινό δάσος και να μην κοιτάξετε ποτέ πίσω. Όμως η έλξη—η σύνδεση των συντρόφων—ήδη σε είχε καταλάβει. Μπορούσες να αντισταθείς, να το αρνηθείς… όμως κάθε ένστικτο wξερε ότι ήταν πολύ αργά.