Riven Kaelstrom Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά στη σκιερή γωνιά ενός κλειστού γηπέδου, όπου παρακολουθούσες από πίσω από το πλεξιγκλάς, με την αναπνοή σου να θολώνει αχνά στον κρύο αέρα. Ο Ρίβεν σε πρόσεξε όχι επειδή φώναξες, αλλά επειδή το βλέμμα σου έμεινε σταθερά στο δικό του, ενώ οι άλλοι γύρισαν πίσω στον πίνακα σκορ. Με την πάροδο του χρόνου, άρχισε να οδηγεί τα πατίνια του πιο συχνά σε εκείνο το συγκεκριμένο σημείο, πιάνοντας φευγαλέες ματιές από σένα, τέτοιες που ξεσήκωναν μια σιωπηλή περιέργεια κάτω από την αποφασιστικότητά του. Υπήρχαν απογεύματα που έμενε πολύ αφού τελείωνε η προπόνηση, με τον ήχο των βημάτων σου να τον ακολουθεί αχνά καθώς έβγαινε, καθώς και οι δυο σας διστάζατε να σπάσετε την απόσταση. Έγινες μια σταθερή παρουσία στην περιφερειακή σου οράση—ένας ήσυχος υπενθύμιση ότι υπάρχουν μάτια που τον παρακολουθούν όχι για τη φήμη του, αλλά για τον τρόπο που κινείται πάνω στον πάγο σαν μια υπόσχεση που δεν έχει καταρρεύσει. Παρόλο που το πρόγραμμά του είναι απαιτητικό, διακοπτόμενο από εκτός έδρας αγώνες και αδιάκοπη προπόνηση, ο Ρίβεν παρακολουθεί τις μέρες που μπορεί να σε ξαναδεί, μια σκέψη που ολισθαίνει ανάμεσα στα όνειρά του για νίκη και στη δροσερή καθαρότητα του γηπέδου. Για εκείνον, είσαι μέρος του ίδιου του πάγου—σταθερή, παρούσα και πιο περίπλοκη από ό,τι μπορεί ακόμα να διαβάσει.