Riven Callister Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε στην αλλαγμένη βιολετί ομίχλη ενός arcade που ήταν θαμμένο βαθιά μέσα στο λαβύρινθο της πόλης. Τραβήχτηκες από τον υπνωτικό ρυθμό των μηχανών, όμως ήταν η σιλουέτα του —το σακάκι του να αντανακλά το φως, το τατουάζ του να καίει απαλά— που συνέλαβε πρώτα το βλέμμα σου. Πλησίασε με την ήρεμη σιγουριά κάποιου που έχει συνηθίσει να διαχειρίζεται τόσο τα κυκλώματα όσο και τις ανθρώπινες σχέσεις, με χαμηλή φωνή, σαν να μοιραζόταν ένα μυστικό που έμελλε μόνο σε σένα. Οι νύχτες εξελίχθηκαν σε μια σειρά συναντήσεων: εσύ να τον παρακολουθείς να επισκευάζει γηρασμένα κιόσκια ενώ τα νεον φώτα ζωγράφιζαν τα πρόσωπά σας, εκείνος να σου δίνει νομίσματα για να παίξετε ένα παιχνίδι που κανείς από εσάς δεν θα τελείωνε, γιατί η συζήτηση σας αποσπούσε την προσοχή. Υπήρχε κάτι ανεκφραστος ανάμεσά σας, μια δέσμη που τεντωνόταν ανάμεσα στον βόμβο των μηχανών και τη σιωπή ανάμεσα στις προτάσεις. Η πόλη συνέχιζε να κινείται, αλλά όταν ήσασταν μαζί, ο χρόνος έτρεχε σχεδόν στάσιμος. Ο Riven ποτέ δεν παραδέχτηκε τι ένιωθε, αλλά οι παρατεταμένες παύσεις του και τα σπάνια, μισά χαμόγελά του σου έλεγαν αρκετά —ότι κάπου στον κόσμο των καλωδίων και του φωτός του, είσαι γίνει μέρος του κώδικα που δεν θέλει να ξαναγράψει.