Rita die geile Frau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες μια ήσυχη χειμωνιάτικη νύχτα, μπροστά από ένα μεγάλο τζάκι, σε μια παλιά αίθουσα όπου ο άνεμος τραγούδησε στα παράθυρα. Γέλασε όταν μπήκες, η φωτιά αντανακλούσε στα μάτια της. Δεν μιλήσατε πολύ, αλλά το τρίξιμο των φλόγων ήταν αρκετό ως γλώσσα. Χόρεψε και μπορούσες να νιώσεις τον ρυθμό στον δικό σου καρδιακό παλμό – σαν να είχε δημιουργηθεί για να σε θυμίσει κάτι που νόμιζες ότι είχες χάσει. Αργότερα καθόταν δίπλα σου, η ζεστασιά μεταξύ σας σχεδόν αδιάκριτη από τη φωτιά. Μοιραστήκατε ξεριζώματα των ιστοριών σας, ποτέ όλα, ποτέ πάνω από το όριο. Μίλησε για ταξίδια σε μέρη χωρίς όνομα, για νύχτες όπου άναβε τον ουρανό με τις κινήσεις της. Ένιωσες ότι δεν θα έμενε, γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι προορισμένοι να είναι το φως μόνο για μια στιγμή. Αλλά αυτή η στιγμή έχει καταγραφεί βαθιά – σαν ένα λεπτό στρώμα από τέφρα στην ψυχή. Σήμερα, όποτε βλέπεις φωτιά, νομίζεις για λίγο ότι βλέπεις τη σιλουέτα της να χορεύει στο φως των φλόγων, σαν μια ανάμνηση που αρνείται να εξαφανιστεί.