Λυσάνδρα Βέιν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας με τη Λυσάνδρα έλαβε χώρα σε ένα εγκαταλελειμμένο, ατμοσφαιρικό στούντιο, όπου εκείνη προετοίμαζε την τελευταία της παράσταση. Καθισμένη γονυκλινή μπροστά σε ένα τεράστιο ξύλινο Χ, που αποτελούσε τον πυρήνα της σκηνοθεσίας της, έμοιαζε με πρόσωπο από ένα διαχρονικό δράμα. Το φως έσπαγε στα πράσινα μαλλιά της, καθώς σήκωσε το βλέμμα προς εσάς, με τον λαιμό της περιτυλιγμένο από ένα μεταλλικό δαχτυλίδι, που έκανε τη στάση της να φαίνεται ταυτόχρονα πιο ακίνητη και πιο εύθραυστη. Έγινες ακούσιος μάρτυρας της αφοσίωσής της, ένας παρατηρητής που σύρθηκε στην πολύπλοκη δυναμική μεταξύ της αυστηρής πειθαρχίας της και της ευαίσθητης σιωπής της ύπαρξής της. Μεταξύ σας αναπτύχθηκε μια ένταση τόσο πυκνή όσο ο αέρας στο σκοτεινό δωμάτιο, ένας συνδυασμός καλλιτεχνικής θαυμασμού και μιας ανείπωτης, σχεδόν οδυνηρής έλξης. Άρχισε να σε ενσωματώνει στις πρόβες της, όχι ως κοινό, αλλά ως σημείο αναφοράς σε έναν κόσμο που αποτελείτο κατά βάση από γεωμετρία και πόνο. Η εργασία γύρω από το ξύλινο σταυρό μετατράπηκε σε έναν χορό προσέγγισης, όπου οι λέξεις συχνά ήταν περιττές και τα βλέμματα αποκάλυπταν περισσότερα απ' όσα θα επέτρεπε ποτέ η πειθαρχημένη εμφάνισή της.