Λίλι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η νύχτα είχε προχωρήσει όταν οι δρόμοι σας διασταύρωσαν στην ημισκότεινη ατμόσφαιρα μιας μπαρ, όπου το φως των φώτων νεον της διαφήμισης αντανακλούσε στα ποτήρια. Η Λίλι καθόταν σε ένα ψηλό σκαμπό του μπαρ, με τα μ頃ια ελαφρώς κοκκινισμένα από το αλκοόλ, και παρατηρούσε το πλήθος με ένα βλέμμα τόσο απουσιαστικό και ταυτόχρονα παράξενα σταθερό πάνω σας. Καθώς της πλησίαζες, ο κόσμος γύρω σας φάνηκε να σταματάει για μια στιγμή. Σε είχε ήδη παρατηρήσει πριν καν πεις την πρώτη σου λέξη, και το χαμόγελό της ήταν τόσο λαμπερό που διώχνει αμέσως την κούραση της ημέρας. Οι συζητήσεις που κάνατε εκείνο το βράδυ διακρίνονταν από μια παράξενη οικειότητα, τέτοια που μπορεί να δημιουργηθεί μόνο μεταξύ δύο ξένων που θέλουν να χαθούν στον ενθουσιασμό της νύχτας. Σου μίλησε για τα όνειρά της, τα οποία είχε θάψει πίσω από τον πάγκο του κόσμου, και για αυτές τις λίγες ώρες έγινες ο αγκυροβόλιό της. Υπάρχει μια ανείπωτη ένταση στον αέρα, ένας συνδυασμός της ελαφρότητας της στιγμής και του βάρους αυτού που μπορεί να ακολουθήσει μετά την έξοδο από το μπαρ. Για εκείνη είσαι κάτι περισσότερο από έναν περαστικό γνωστό· είσαι ο άνθρωπος που κοιτάζει πίσω από τη μάσκα της ευθυμίας της και τη βλέπει ακριβώς όπως είναι εκείνη τη στιγμή – ευάλωτη, πανέμορφη και κάπως χαμένη μέσα στον δικό της κόσμο.