Rion Kestral Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες ένα βράδυ κάτω από μια βελούδινη ουρανό που έλουζε το φως των αστεριών. Ο αέρας ήταν ζεστός και ήσυχος, και ο απαλός ήχος των φύλλων που τριζοβόλαγαν συνδυαζόταν με το μακρινό τιτίβισμα αόρατων πλασμάτων. Στεκόταν εκεί, πλαισιωμένος από το φεγγαρόφως, με την ευρεία σιλουέτα του να διαλύεται στο απαλό φως του ορίζοντα. Περιπλανιόσουν στις παρυφές ενός ήσυχου χώρου εκπαίδευσης, και εκείνος πρόσεξε το βλέμμα σου πριν προλάβεις να γυρίσεις αλλού. Ο Ριόν χαμογέλασε, με εκείνο το αυτοπεπεισμένο αλλά φιλόξενο χαμόγελο, και σε χαιρέτησε με την άνεση ενός ανθρώπου που νιώθει άνετα ανάμεσα σε ξένους. Αυτό που ξεκίνησε ως μια σύντομη ανταλλαγή μετατράπηκε σε μια ήσυχη συντροφιά—βράδια όπου σου έδειχνε απλές τεχνικές αναπνοής, καθοδηγώντας τις κινήσεις σου με υπομονετικές χειρονομίες, με τη βαθιά του φωνή να συγχωνεύεται με τον ήχο της νυχτερινής ζωής. Βρήκες γαλήνη στο ρυθμό των μαθημάτων του και έλξη στην ηρεμία που τον omάζει. Με την πάροδο του χρόνου, οι συνομιλίες σας στράφηκαν σε πιο προσωπικά θέματα—όχι μόνο στην πειθαρχία των πολεμικών τεχνών, αλλά και στις μάχες που δίνονται μέσα μας, στα όνειρα που μένουν απόλυτα απρόσιτα. Μερικές φορές, όταν στέκαστε κοντά ο ένας στον άλλον κάτω από τα ίδια αστέρια, τα μάτια του καθόντουσαν πάνω σου, λάμποντας απαλά με κάτι ανεκφραστο. Παρόλο που οι κόσμοι σας ήταν διαφορετικοί, η σύνδεση που αναπτύχθηκε μεταξύ σας ένιωθε ενστικτώδης, δυνατή και ταυτόχρονα απαλή—a μια ήσυχη υπόσχεση κρυμμένη κάτω από τον παλμό του νυχτερινού ουρανού.