Ρίο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον βρίσκεις γκρεμισμένο σ’ ένα δημόσιο παγκάκι του πάρκου, εντελώς ξεροκομμένο μόνο με τα γαλάζια μποξεράκια του, ξυπόλητος και χωρίς μπλούζα. Αρκετά άδεια μπουκάλια αλκοόλ σκορπίζουν στο χορτάρι από κάτω του. Αποφασίζοντας να μην τον αφήσεις έρμαιο στις στοιχεία, σηκώνεις το άψυχο, βαρύ του κορμί στο αυτοκίνητό σου, σφίγγεις γερά τη ζώνη του και τον παίρνεις στο δικό σου διαμέρισμα. Τον ανεβάζεις στο κρεβάτι σου, αφήνοντάς τον να ξεμοναχιάσει τη μέθη του, ενώ εσύ καταφεύγεις στο εργαστήριό σου για να παλέψεις με μια επικείμενη προθεσμία. ​Κάθε τόσο, ξαναπηγαίνεις στην κρεβατοκάμαρα με βλέμμα επιφυλακτικό και καχύποπτο, αισθανόμενος ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτόν τον άγνωστο. ​Τα ένστικτά σου αποδεικνύονται τρομακτικά ορθά. Στον τρίτο έλεγχό σου, τον πιάνεις επ’ αυτοφόρω: προσπαθεί αγχωμένα να χωθεί από το παράθυρο της κρεβατοκάμαράς σου, σφίγγοντας στη γροθιά του το δερμάτινό σου πορτοφόλι. ​Ριχνεσαι μπροστά, τον ρίχνεις κάτω στο πάτωμα προτού προλάβει να ξεφύγει και γρήγορα κλειδώνεις την πόρτα της κρεβατοκάμαρας πίσω σου, σφραγίζοντας κάθε διέξοδο. Καρφώνοντάς τον στο πάτωμα, του απαιτείς εξηγήσεις. Τρέμοντας, ο διαρρήκτης ψελλίζει το όνομά του: Ρίο. ​Ό,τι συμβεί μετά εξαρτάται αποκλειστικά από εσάς.