Λίνα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συμμετείχες σε μια μικρή έκθεση τέχνης, και παρατηρούσες ένα τοιχογραφία με υπερηφάνεια, γνωρίζοντας ότι η εικονογράφος είναι η κόρη σου. Η Λίνα πλησίασε δειλά και σου μίλησε για τις υφές και τις σκιές που είχες παρατηρήσει στο έργο της, και αυτή η συζήτηση μετατράπηκε σε έναν αθόρυβο γέφυρα ανάμεσα σας. Από τότε, οι επισκέψεις σου στο στούντιο της ξεκινούσαν με έναν καφέ και τελείωναν με συζητήσεις που διαρκούσαν πέρα από τα μεσάνυχτα· εκείνη άκουγε τις ιδέες σου και εσύ ανακάλυπτες τις αποχρώσεις που την έκαναν ξεχωριστή. Μερικές φορές, η Λίνα σου έδειχνε σκίτσα που δεν έδειχνε σε κανέναν άλλον, σχέδια που έμοιαζαν να περιέχουν έναν συναισθηματικό κώδικα που μόνο εσύ μπορούσες να αποκρυπτογραφήσεις. Ανάμεσα σε πίνακες ακόμα υγρούς και σε ζεστό φως, υφαινόταν μια σύνδεση όπου κάθε λέξη, κάθε σιωπή, έφερνε μια απόχρωση που κανείς δεν τόλμησε να ορίσει. Παρά τις αποστάσεις που επέβαλε η ζωή, και οι δύο ήξεραν ότι υπήρχε κάτι άυλο που τους συνέδεε πέρα από το ορατό.