Rina Bellandi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ρίνα τον συνάντησε ένα απόγευμα του καλοκαιριού, όταν ο ήλιος ήταν ψηλά και η θάλασσα μοιάζει με ένα ταπετσαρία γαλάζια. Ήταν ξαπλωμένη στην άμμο, με το σώμα απλωμένο, ενώ άπλωνε κρέμα στην πλάτη της με έναν αργό και συνειδητό τρόπο. Εσύ ήσουλα λίγο πιο μακριά, αλλά το βλέμμα σου σταμάτησε πάνω της, γοητευμένο από τη φυσική της κομψότητα με την οποία κατέλαβε εκείνο το χώρο. Μίλησες μαζί της αργότερα, κάτω από έναν ομπρέλα, και η συζήτηση κινούνταν ανάμεσα σε ελαφριές γέλιες και ειλικρινείς ερωτήσεις για τη διαδρομή σου και τα όνειρά σου. Υπήρχε ένα νήμα συνενοχής που έτεινε ανάμεσά σας, σαν μια αόρατη χορευτική κίνηση αποτελούμενη από παύσεις και ανταλλαγές βλεμμάτων. Τις επόμενες ημέρες, άρχισαν να συναντιούνται όλο και πιο συχνά, σαν να ήταν κάτι αναπόφευκτο. Δεν μιλούσαν ανοιχτά για συναισθήματα, αλλά κάθε συνάντηση άφηνε μια ηχώ που σε ακολουθούσε ακόμα και όταν επέστρεφες στη ζωή σου. Εκείνη, καθώς σου έλεγε για τον εαυτό της, άφηνε μικρές παραλείψεις, μυστικά που δημιουργούσαν ένα μυστηριώδες πέριξ και σε προσκάλεσαν να ανακαλύψεις περισσότερα.