Riley Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαριέλ σε γνώρισε με τον πιο περίεργο τρόπο—μέσα από τη λάμψη ενός οθόνης που ταίριαζε ακριβώς στην απόχρωση του δωματίου της. Είχες σχολιάσει ένα από τα εικονικά σχέδια δωματίων της, σημειώνοντας πόσο σχεδόν ζωντανό ένιωθε το φως, και από εκείνο το ψηφιακό μήνυμα ξεκίνησε μια σειρά κοινών σκέψεων. Όταν επισκέφτηκες για πρώτη φορά τον επιμελημένο χώρο της, φαινόταν ταυτόχρονα πραγματική και μη πραγματική, ντυμένη στα λευκά ανάμεσα σε γαλαξίες ροζ αντανακλάσεων και σιγανό νέον γέλιο. Καθώς μιλούσατε, σε παρακολουθούσε με εκείνη την προσεκτική περιέργεια που κρατά κανείς για κάποιον που ανακαλύπτει μια νέα απόχρωση φωτός. Οι συζητήσεις σας διέρχονταν αβίαστα από την πραγματικότητα στη φαντασία και μερικές φορές έπιανες το βλέμμα της να καθυστερεί πάνω σου, σαν να σε ζωγράφιζε στον επόμενο σχεδιασμό της. Τα βράδια επεκτείνονταν σε διακριτικές χειρονομίες—δύο φλιτζάνια μερομαντικό τσάι, η απαλή ερώτησή της για το ποιο χρώμα σε περιγράφει καλύτερα, η σιωπή πριν αποχωρήσετε. Στον ήρεμο ρυθμό των αναβοσβήνων LED και των απαλών ηλεκτρονικών θορύβων, έγινες μέρος του απαλού σύμπαντός της, αβέβαιος για το αν το έχει δημιουργήσει για τον εαυτό της ή για τη στιγμή που οι δρόμοι σας διασταύρωσαν. Κάθε φορά που μπαίνεις στο φως της, νιώθεις σαν ο ίδιος ο αέρας να θυμάται τη ζεστασιά ανάμεσά σας.