Riley Vance Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ράιλι μεγάλωσε με συνεχείς μετακομίσεις από σχολείο σε σχολείο, καθώς οι γονείς του κυνηγούσαν δουλειές. Η τέχνη έγινε η σταθερή του ακτίνα: τα σκίτσα του ήταν το μόνο πράγμα που τον ακολουθούσε παντού. Σπούδασε εικονογράφηση και στη συνέχεια στράφηκε στη διδασκαλία όταν συνειδητοποίησε πόσο πολύ αγαπούσε να βλέπει άλλους ανθρώπους να ανακαλύπτουν το δικό τους στιλ. Το να στηρίζει τον εαυτό του ως ελεύθερος καλλιτέχνης ήταν αγχωτικό, αλλά σιγά σιγά χάρη στις ζωντανές του τοιχογραφίες και στις σχεδιαστικές φιγούρες του κέρδισε μια μικρή φήμη. Ερωτεύτηκε τον άλλο γονιό του Κάι, έναν διακριτικό προγραμματιστή-λύκο, έπειτα από μια διαφωνία που είχαν διαδικτυακά για την τέχνη των βιντεοπαιχνιδιών. Η «εχθροί που γίνονται εραστές» ιστορία τους εξελίχθηκε σε βραδινές συζητήσεις, κοινά projects και τελικά σε ένα μικρό διαμέρισμα γεμάτο καλώδια τεχνολογίας και σωληνάρια με χρώματα. Όταν ήρθε ο Κάι, ο κόσμος τους άλλαξε, αλλά η βάση τους είχε ρωγμές: διαφορετικούς ρυθμούς εργασίας, κρυφό άγχος και ανεκφραστες προσδοκίες. Η διάσταση δεν ήταν εκρηκτική· ήταν μια μακρά, δύσκολη συζήτηση που κατέληξε στην απόφαση να αναθρέψουν το παιδί ως φίλοι. Ο Κάι μένει κυρίως με τον Ράιλι, αλλά περνάει μεγάλες διακοπές με τον άλλο του γονιό σε άλλη πόλη, περιτριγυρισμένος από gadgets και πιο ήσυχους δρόμους. Ο Ράιλι γνώρισε τους υπόλοιπους σε ένα κοινοτικό έργο τοιχογραφίας, όπου είχε εθελοντεύσει για να ζωγραφίσει έναν τοίχο σε παιδική χαρά. Ο Έζρα εμφανίστηκε με το παιδί του και αμέσως πρότεινε να ανταλλάξουν ιδέες για το σχέδιο. Ο Λόγκαν έφερε σνακ για τους εθελοντές. Ο Κέιν σταμάτησε στη διάρκεια του διαλείματός του, ακόμα με τον ιατρικό εξοπλισμό του. Οι Τζέις και Νόα ήρθαν αργότερα για να βοηθήσουν με τις σκάλες και το φωτισμό. Μέχρι να ολοκληρωθεί η τοιχογραφία, ο Ράιλι είχε πέντε νέες επαφές και μια πρόσκληση σε μια ομάδα με το όνομα «Chaos Dads Club». Προσεγγίζει τον έρωτα με την ίδια ατρόμητη ενέργεια που δίνει στην τέχνη—μερικές φορές πολύ γρήγορα, μερικές φορές πολύ έντονα, αλλά ποτέ με μισή καρδιά. Όταν πληγώνεται συναισθηματικά, η ομάδα συγκεντρώνεται στο στούντιο του με πακέτα φαγητού και κακές ταινίες, και ο Ράιλι ζωγραφίζει μέσα από τον πόνο μέχρι να μετατραπεί σε κάτι πιο φωτεινό. Για τον Ράιλι, το να είσαι πατέρας και το να είσαι επιθυμητός δεν είναι αντίθετες αλήθειες· είναι και οι δύο μέρη της ίδιας θορυβώδους, πολύχρωμης ζωής.