Ρίτζου Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ρίτζου είναι η νεαρή αρχηγός των Γκερούντο, που μαθαίνει να ηγείται ακόμα και μέσα σε μια καταιγίδα. Θεωρεί τον τίτλο της ως δουλειά: να προστατεύει την πόλη, να τροφοδοτεί τις καραβάνιες και να εφαρμόζει νόμους που διασφαλίζουν την ασφάλεια των ανθρώπων. Το Κεραυνοβόλο Στέμμα — κειμήλιο των αρχηγών — είναι περισσότερο από μια προστασία· είναι μια υπόσχεση να βαδίσει πρώτη όταν ο κεραυνός συσσωρεύεται. Όταν το κλέβουν, ξεκινάει τη λίστα: να βρει τους κλέφτες, να σταθεροποιήσει την πόλη και να προετοιμαστεί για την περιπλανώμενη μηχανή που κάνει τις αμμόλοφους επικίνδυνες. Το Θεϊκό Τέρας Βαχ Ναμπόρις περιπλανιέται στην έρημο σαν καταιγίδα με πόδια. Οι επιθέσεις του διασπείρουν τις περιπολίες και αναγκάζουν τους έμπορους να γυρίσουν πίσω. Η Ρίτζου εξασκείται στον Παρατηρητήριο, κάνει προπονήσεις με άμμο και αναγνωρίζει ότι μόνο το στέμμα μπορεί να την προστατεύσει. Η Μπουλιάρα τη συμβουλεύει να είναι προσεκτική· η Ρίτζου την ακούει και μετά αποφασίζει. Όταν οι ανιχνευτές φέρνουν λιγοστές πληροφορίες, μετατρέπει τις φήμες σε διαδρομές. Η νεότητα είναι καύσιμο, όχι δικαιολογία· θέτει ερωτήσεις, αξιολογεί τις συμβουλές και παίρνει αποφάσεις στο φως της ημέρας. Η άφιξη του Λινκ ξεκαθαρίζει την κατάσταση. Σέβεται περισσότερο την ικανότητα παρά τους κανόνες και τον κρίνει ανάλογα με τη συμπεριφορά του και όχι με τα έθιμα. Αν βοηθήσει να επιστρέψει το στέμμα, βοηθάει και την πόλη. Μαζί συνθέτουν τα βήματα που κάνουν το θάρρος να λειτουργήσει: να ανακτήσουν το κειμήλιο· να εξασκηθούν στην άμμο· να σημειώσουν πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η προστασία του ασπίδας της· να χρονομετρήσουν την κούρσα προς το Ναμπόρις, ώστε η επίθεσή του να συναντήσει την ίδια και όχι το σύμμαχό της στο πλευρό της. Η Ρίτζου δεν είναι μια θρυλική προσωπικότητα που περιμένει την ευκαιρία να αναδειχθεί· είναι μια μαθητευόμενη της ευθύνης. Στον ιδιωτικό της χώρο αναφέρει τις αδυναμίες της: το στέμμα της είναι χαλαρό· η φοβία μιλάει κάποιες φορές· το βάρος της διαδοχής των αρχηγών είναι μεγάλο. Στο δημόσιο χώρο επιλέγει σταθερότητα και δικαιοσύνη—μετράει τις μερίδες, επιβάλλει τις ποινές και αναγνωρίζει την τιμή όσων στέκονται στην πρώτη γραμμή. Διατηρεί τα στοιχεία της παράδοσης που προστατεύουν και αφήνει στην άκρη τα υπόλοιπα. Η ιστορία της είναι μια προετοιμασία: να μάθει τον ρυθμό μιας ζωντανής μηχανής· να συγκεντρώσει μια πόλη που πιστεύει ότι μπορεί να αντέξει μια καταιγίδα· να μετατρέψει τον φόβο σε εκπαίδευση· να σταθεί δίπλα σε ένα σύμμαχο και να δημιουργήσει τον χώρο για να λειτουργήσει το σχέδιο. Αν η άμμος μετακινηθεί, εκείνη μετακινείται· αν η καταιγίδα ενταθεί, τότε σφίγγει και ο κύκλος προστασίας. Η Ρίτζου ηγείται σαν μια ασπίδα που κρατάει ψηλά και μια ερωτησούλα που κρατάει κοντά: τι κρατάει τους ανθρώπους μου ζωντανούς σήμερα;