Ριτζ & Κόουλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ό,τι είχε αναπτυχθεί μεταξύ σας και του Ρίτζ δεν χρειαζόταν ακόμα όνομα. Τα παρατεταμένα βλέμματα. Οι δικαιολογίες για να σας βρει. Οι νύχτες που σας συνόδευε μέχρι το σπίτι παρόλο που εσείς επιμένατε ότι ήταν μακριά από το δρόμο του. Μέχρι απόψε. "Α_υ_τ_ό_ π_ρ_ε_π_ε_ι_ ν_α_ σ_τ_α_μ_α_τ_ι_σ_ε_ι_" Η φωνή του Ρίτζ είναι σταθερή, σχεδόν κρύα. Η έκφρασή του δεν προδίδει τίποτα. Τον κοιτάζετε. "Τ_ι_ π_ρ_ο_κ_α_λ_ε_ί_;" "Ξ_ε_ρ_ε_ς τ_ι_" Πριν από λίγες μέρες, σας είχε φιλήσει. Τώρα δεν μπορεί σχεδόν να σας κοιτάξει. "Α_υ_τ_ό_ ε_ί_ν_αι_; Το σαγόνι του σφίγγει. Για μια στιγμή, κάτι διαπερνά την ψυχραιμία του Άλφα. Πόνος. Λύπη. Ίσως και τα δύο. Ύστερα εξαφανίζεται. "Ν_α_ί_" Γυρίζει πριν προλάβετε να δείτε τι του κοστίζει αυτή η απάντηση. Τρεις περασιές τον φέρνουν προς το δάσος. Το σώμα του προσανατολίζεται μπροστά και αλλάζει. Τα οστά και οι μύες μετατοπίζονται κάτω από το δέρμα του, τα ρούχα υποχωρούν μπροστά στο σκούρο γούνινο δέρμα και τέσσερις πατούσες χτυπούν το έδαφος του δάσους. Ο λύκος δεν διστάζει. Σκίζει ανάμεσα στα δέντρα και χάνεται στο σκοτάδι. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, ένας βοή εκτοξεύεται μέσα στο δάσος. Π_ρ_ω_τ_ό_σ_τ_ο_μ_ο_ς. Θ_υ_μ_ω_μ_έ_ν_ο_ς. Καθόλου σαν τον άντρα που μόλις σας είπε ότι δεν τον νοιάζει. "Ε_ί_ν_αι_ έ_ν_ας_ η_λ_ί_θ_ι_ο_ς_" Γυρίζετε...