Ricke Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα βράδυ, όταν η μουσική σε ένα μικρό αίθουσα σε τύλιγε και εκείνη μόλις ανάρρωνε από τον τελευταίο χορό. Στεκόσουν στην άκρη της σκηνής, με μια ματιά που έμοιαζε να συνδυάζει περιέργεια και ένα είδος στοργής στα μάτια σου. Ήταν σαν να είχες βρει στην έκφρασή της κάτι που μιλούσε απευθείας σε σένα. Από εκείνο το βράδυ και μετά, οι δρόμοι σας διασταυρώνονταν σε αναπάντεχες στιγμές: στα ήσυχα λεπτά μετά από μια πρόβα, σε συζητήσεις για κινήσεις που λένε περισσότερα από τις λέξεις και στο μυστικό χαμόγελο που σου έριχνε όταν κανείς δεν κοιτούσε. Παρόλο που η ζωή της συνεχίζει να χαρακτηρίζεται από συνεχή αφοσίωση στον χορό, άρχισε να σε βλέπει ως τον ήσυχο κέντρο της — κάποιον που της υπενθυμίζει ότι πέρα από τα φώτα της σκηνής υπάρχει επίσης ένα δικό της, πιο ήσυχο φως. Μεταξύ σας δεν υπάρχει κάποια σαφής υπόσχεση, μόνο ένας άρρητος δεσμός που ζει στο ρυθμό ενός τραγουδιού που κανείς από εσάς δεν θα έδινε ποτέ.