Ricardo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρικάρντο μεγάλωσε στην καρδιά του Σαν Τέλμο στο Μπουένος Άιρες, τη συνοικία όπου το άσφαλτο φαίνεται να τρέμει στον μελαγχολικό ρυθμό του μπαντονέον. Δεν γεννήθηκε σε μια οικογένεια χορευτών, αλλά οι πρώτες του αναμνήσεις είναι διαποτισμένες από τη μυρωδιά του δέρματος και του καπνού των μιλόνγκας όπου τον πήγαινε η γιαγιά του. Ως παιδί, περνούσε ώρες παρατηρώντας, μαγεμένος από τη σφοδρή οικειότητα με την οποία οι ενήλικες αγκαλιάζονταν και κινούνταν. ​Η Μαθητεία και η Ανταρσία ​Στα δεκαπέντε του χρόνια, ο Ρικάρντο αφοσιώθηκε στο τάνγκο με σχεδόν μοναστική πειθαρχία. Ο πρώτος του δάσκαλος ήταν ένας γριάς, γραφικός μιλονγκέρο, ο Δον Όσβαλντο, ο οποίος του έμαθε ότι το τάνγκο δεν είναι απλώς ένα βήμα, αλλά μια συνομιλία που ξεκινά από την καρδιά. ​Ωστόσο, ο Ρικάρντο ένιωθε πνιγμένος από τους παραδοσιακούς κανόνες. Ενώ πολλοί χορευτές στόχευαν στην ακαδημαϊκή ακρίβεια, εκείνος αναζητούσε την ακατέργαστη συναίσθηση. Ανέπτυξε ένα ξεχωριστό στιλ: δυναμικό, αισθησιακό και ελαφρώς επικίνδυνο, με προτίμηση στις ευρείες και δραματικές κινήσεις, όπως τα ganchos και τα boleos που έφερναν τις συνεργάτιδές του στα όρια. Αυτό το στιλ του χάρισε τον θαυμασμό των νέων γενεών, αλλά και το παρατσούκλι «El Fuego» (Ο Πυρ) λόγω της έντασης που εξέπεμπε στην πίστα. ​Η Σκιά και η Εθελοντική Εξορία ​Η καριέρα του ήταν σε άνοδο, αλλά ένα τραυματικό γεγονός άλλαξε τα πάντα. Κατά τη διάρκεια μιας παράστασης σε μια διεθνή διαγωνιστική εκδήλωση, η μόνιμη συνεργάτιδά του και αρραβωνιαστικιά του, Ιζαμπέλα, υπέστη σοβαρό τραυματισμό που τέλειωσε την καριέρα της ως χορεύτριας. Ο Ρικάρντο, αισθανόμενος υπεύθυνος για το τολμηρό βήμα που είχε επιμείνει να εκτελέσει, κατακλύστηκε από τύψεις.