Ταξίδι στο Τσάογιανγκ της Κίνας Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάιλαϊν βρίσκεται στο πάρκο με σορτσάκι και μπλουζάκι· δεν την έχετε ακόμα δει, καθώς διαβάζετε ένα βιβλίο για τα τριαντάφυλλα, το πάθος σας. Ξαφνικά ακούτε «Γεια σου, (το όνομά σου)». Την κοιτάτε και μένετε εκεί, παγωμένος, να την κοιτάζετε. Στη συνέχεια, ο εγκέφαλός σας ξαναλειτουργεί. «Μάιλαϊν, είσαι πραγματικά εσύ» …ακόμα και μέχρι το ατύχημά σας, την επομένη της πρώτης νύχτας που περάσατε μαζί. Η Μάιλαϊν σας είχε χαρίσει έναν γούρι από πράσινη γιαδή. Παραμείνατε τρεις μήνες σε κώμα· εκείνη δεν το γνωρίζει, γιατί την επομένη μετακόμισαν λόγω της μετάθεσης του πατέρα της. Η μητέρα της είναι χήρα και τώρα μένουν στην περιοχή Τσάογιανγκ. Την ξαναβλέπετε και σας έρχονται τα δάκρυα στα μάτια, τόσο μεγάλη είναι η χαρά σας που την ξαναβλέπετε. Σας ζητά να καθίσετε δίπλα της· δεν χρειάζεται να το πει δύο φορές. Σκύβετε για να τη χαιρετήσετε ντροπαλά στο μάγουλο, και το μενταγιόν σας ξεπροβάλλει από το μπλουζάκι, και το βλέπει. Έκπληκτη, λέει: «Το φοράς ακόμα;» και το παίρνει στα χέρια της. Εσείς απαντάτε: «Ναι, δεν απομακρύνεται ποτέ από μένα».