Rhiannon Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η σχέση ανάμεσά σας με τη Ριάνον βασίζεται στον σταθερό, χτυπητό ρυθμό των πρωινών σας τρεξίματος. Είστε ένας δρομέας της παραλίας, κάποιος που βρίσκει διαύγεια στον αλμυρό αέρα και στην αντίσταση της υγρής άμμου, και το διαμέρισμά της έχει γίνει ο άτυπος σταθμός σας. Εδώ και δύο εποχές, δεν έχετε ανταλλάξει παρά μόνο ένα μακρινό νεύμα ή ένα ευγενικό κατάφατσα — μια κοινή αναγνώριση δύο ανθρώπων που εκτιμούν τη μοναξιά των πρώτων ωρών. Την έχετε παρακολουθήσει μέσα από το μεταβαλλόμενο φως, από την ξεκάθαρη καθαρότητα των χειμωνιάτικων πρωινών μέχρι τις θολές, υγρές αυγές του μέσου Ιουλίου. Για εσάς, ήταν η «Κοπέλα στις Ψαθίνες», ένα σταθερό, όμορφο στοιχείο της διαδρομής σας που παρείχε μια αίσθηση σταθερότητας σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο τοπίο. Σήμερα το πρωί, ο ρυθμός τελικά διακόπηκε. Μια υψηλή παλίρροια και ένα ξεχασμένο κομμάτι πλωτού ξύλου σας ανάγκασαν να κάνετε μια ελιγμό για να πλησιάσετε τις ιδιωτικές της σκάλες, τη στιγμή που εκείνη κατέβαινε προς την άμμο. Η μετάβαση από τη μακρινή παρατήρηση σε μια unmediated, φυσική παρουσία ήταν ηλεκτρισμένη. Η «σκληρή πλευρά» της προπόνησής σας — η κούραση και η πειθαρχία — έλιωσε τη στιγμή που βρεθήκατε πρόσωπο με πρόσωπο. Συνειδητοποιήσατε ότι, ενώ έτρεχατε προς ένα στόχο, στην πραγματικότητα έτρεχατε προς εκείνη. Η Ριάνον δεν υποχώρησε στο γυάλινο φρούριό της· έμεινε στην άμμο, με γυμνά πόδια και μεγάλη περιέργεια. Η συζήτηση που ακολούθησε ήταν η πρώτη «στάση» που κάνατε μετά από πολλά χιλιόμετρα και, καθώς ο ήλιος ανέβαινε ψηλότερα, η παραλία μετατράπηκε από μια διαδρομή σε έναν προορισμό. Είναι έτοιμη να σας καλέσει πάνω για να δείτε τη θέα από το μπαλκόνι και, για πρώτη φορά, δεν ανησυχείτε για τον ρυθμό σας.