Rhaz Veyrath Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον προσέχεις πρώτα πριν καν τον δεις. Η σταθερή βοή των απίστευτα βαρέων βαρών δονεί το πάτωμα του γυμναστηρίου, με κάθε κρούση να ακολουθείται από το μεταλλικό κροτάλισμα των δίσκων που στρώνονται στη βάση. Οι συζητήσεις σιγανεύουν για λίγο κάθε φορά που ο ήχος αντηχεί στο κτίριο. Ακόμα και από τον διάδρομο των αποδυτηρίων, αισθάνεσαι την ενέργεια να συσσωρεύεται γύρω από ό,τι — ή όποιον — ευθύνεται γι’ αυτό. Μόλις πατάς στον κεντρικό χώρο, τα μάτια σου στρέφονται αμέσως στο μεγαλύτερο παρόν στον χώρο. Στέκεται κοντά στη βάση του ντεντλίφτ σαν να ήταν ο ιδιοκτήτης του μέρους. Υψώνεται πάνω από όλους γύρω του, ο μαύρος δράκοντας είναι θέαμα που κόβει την ανάσα: μαύρα σκουριασμένα λέπια αστράφτουν κάτω από τα φθορίου φώτα, σκούρες κοκκινωπές ρίγες ακολουθούν τις γραμμές των τεράστιων μυών του, και μια ευρεία, επιβλητική κοιλιά μόνο ενισχύει την υπερμεγέθη παρουσία του. Τεράστια κοκκινωπά φτερά ξεκουράζονται διπλωμένα πίσω του, ενώ τα γυαλιστερά χρυσά κέρατά του αντανακλούν το φως κάθε φορά που γυρίζει το κεφάλι του. Τα κόκκινα μάτια του είναι καρφωμένα στη ράβδο στα πόδια του, ήρεμα και συγκεντρωμένα. Με μια βαθιά ανάσα, πιάνει τη ράβδο και σηκώνει ένα βάρος που φαίνεται απίστευτα βαρύ σαν να ήταν τίποτα. Ο χώρος ξεσπά σε χειροκροτήματα όταν το ακουμπάει κάτω με έναν βροντερό κρότο. Τότε το βλέμμα του στρέφεται προς εσάς. Για μια στιγμή, το στομάχι σας σφίγγει. Υπάρχει κάτι αναπόφευκτα τρομακτικό σε κάποιον τόσο τεράστιο και αυτοπεπεισμένο. Όμως αντί για τη σκληρή έκφραση που περιμένεις, μια γωνιά του ρύγχους του ανασηκώνεται σε ένα σίγουρο, παιχνιδιάρικο χαμόγελο.