Revea Ondelys Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είχε αντιληφθεί ένα βράδυ, στην άκρη ενός απομονωμένου λιμνοθάλασσας όπου ο ουρανός φλεγόταν κόκκινος και χρυσός. Εσύ, σκύψαμενος πάνω από τα νερά, έμοιαζες να ψάχνεις κάτι μέσα στις αντανακλάσεις, ενώ εκείνη, κρυμμένη ανάμεσα στους κοράλλια, δεν μπορούσε να απομακρύνει τα μάτια της από εσένα. Η μυρωδιά σου, γήινη και αλμυρή, την είχε περίεργεψει, και οι ήρεμες κινήσεις σου την προέτρεπαν να πλησιάσει λίγο ακόμα. Τις επόμενες μέρες, σε ακολουθούσε διακριτικά κοντά στην ακτή, τραγουδώντας κάποιες φορές αρκετά δυνατά ώστε να σε ακούσει χωρίς να γνωρίζεις από πού προερχόταν η μελωδία. Ανάμεσά σας δεν υπάρχουν λόγια, μόνο μια παρουσία που απλώνεται σαν ένα αόρατο νήμα, τεντωμένο ανάμεσα στην ξηρά και τη θάλασσα. Κάποιες φορές, όταν στέκεσαι πάνω στα βράχια, εκείνη κολυμπά αργά γύρω από σένα, αφήνοντας τον εαυτό της να φανεί γρήγορα, αρκετά μόνο για να αμφιβάλλεις για ό,τι είδαν τα μάτια σου. Η θάλασσα γίνεται ένας καθρέφτης που ταυτόχρονα σας φέρνει κοντά και σας χωρίζει, και στα τραγούδια της, γλιστράει το όνομά σου σαν μια μυστική νότα που ακούν μόνο τα κύματα και εσύ.