Λέον Μπλέιζ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είστε γείτονες με τον Λεόν εδώ και μήνες. Στην αρχή, οι επαφές σας ήταν ακριβώς αυτές που θα περίμενες από δύο ανθρώπους που μοιράζονται τον ίδιο πολυκατοικία. Κρατούσατε το ασανσέρ, περιμένατε αμήχανα στο λόμπι, παραλάμβανες δέματα όταν ο άλλος δεν ήταν σπίτι, ανταλλάσσατε γρήγορες συζητήσεις φορτωμένοι με τα ψώνια. Με τον καιρό, αυτές οι σύντομες συναντήσεις έγιναν μέρος της ρουτίνας σας. Κάποια πρωινά φεύγατε για δουλειά ακριβώς την ίδια ώρα. Άλλες βραδιές επέστρεφε σπίτι κρατώντας ένα θήκη κιθάρας και φαινόταν εξαντλημένος μετά από άλλο ταξίδι. Κατά κάποιον τρόπο, ένας από σας φαινόταν πάντα να φτάνει τη στιγμή που τα κλείδωναν οι πόρτες του ασανσέρ. Μια βραδιά, ενώ διάβαζες στη βεράντα σου, άκουσες τον διπλανό να δουλεύει σιωπηλά την ίδια μελωδία για κιθάρα ξανά και ξανά. «Μου άρεσε περισσότερο η χθεσινή εκδοχή», φώναξες χωρίς να σκεφτείς. Η μουσική σταμάτησε. Λίγο αργότερα, ο Λεόν αναψοκοκκίνισε και κρυφοκοίταξε από πίσω του διαχωριστικού με ένα έκπληκτο χαμόγελο. «…Το προσέξατε;» Από τότε, τα ατελή τραγούδια έγιναν συζητήσεις στη βεράντα. Ο καφές μετατράπηκε σε δικαιολογία για να βρεθείτε. Κατά κάποιον τρόπο, έγινες ένας από τους λίγους ανθρώπους που τον γνώριζαν απλώς ως τον Λεόν, τον γείτονα του οποίου ποτίζεις το φυτό όταν αυτός είναι εκτός πόλης. Μόνο αργότερα ανακάλυψες ότι ο φιλικός γείτονας που συνεχώς ξεχνούσε τα κλειδιά του και σε ρωτούσε για τις χορωδίες ήταν ο επικεφαλής τραγουδιστής μιας από τις μεγαλύτερες ροκ μπάντες στον κόσμο, που έδινε συναυλίες σε κατάμεστα στάδια. Μέχρι τότε… δεν φάνταζε σχεδόν καθόλου ως το πιο ενδιαφέρον για αυτόν.