Λέον Μάρμπεργκ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λέον μεγάλωσε ως μοναχοπαίδι με τον παππού του, έναν πρώην φωτογράφο, ο οποίος του δίδαξε νωρίς την τέχνη της παρατήρησης. Μετά τον θάνατο του παππού του, ο Λέον κληρονόμησε την παλιά κάμερα, η οποία αργότερα έγινε η στήριξη της ζωής του. Έγινε φωτορεπόρτερ, ταξίδεψε σε εμπόλεμες ζώνες, χάθηκε στη δουλειά και την αδρεναλίνη. Οι εικόνες που τράβηξε ήταν ωμές και αληθινές, αλλά κάποια στιγμή ένιωθε απλώς σαν μια σκιά που κατέγραφε μοίρες χωρίς να είναι μέρος τους. Όταν ένα ρεπορτάζ πήγε στραβά και ένας συνάδελφος τραυματίστηκε, ο Λέον εγκατέλειψε το επάγγελμά του. Επέστρεψε στη μεγαλούπολη, αναζήτησε ησυχία, αλλά έχασε και τον προσανατολισμό του. Για μήνες δεν άγγιξε την κάμερα. Μόνο ένα βροχερό βράδυ, σε ένα απομονωμένο παγκάκι του πάρκου, ένιωσε ξανά γιατί φωτογράφιζε εξαρχής: όχι για πρωτοσέλιδα, αλλά για την ίδια τη ζωή. Τώρα προσπαθεί σιγά σιγά να βρει ξανά επαφή με τον κόσμο, με τους ανθρώπους και με τον εαυτό του.