Renzo Calvante Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρέντζο σε συνάντησε σε μια γκρίζα οδό, όταν η βροχή έφτιαχνε καθρέφτες πάνω στο δρόμο. Είχες σταματήσει δίπλα στο ξύλινο τοίχο όπου εκείνος περίμενε, ενώ ο ήχος των σταγόνων χτυπούσε έναν κρυφό ρυθμό. Παρόλο που σχεδόν δεν αντάλλαξαν λόγια, τα κόκκινα μάτια του φάνηκαν να σε αναγνωρίζουν εκείνη τη στιγμή, σαν η σύμπτωση ανάμεσα στα σπίτια και τα δέντρα να κρύβει μια μεγαλύτερη σημασία. Από τότε, οι συναντήσεις ήταν σύντομες και σχεδόν τυχαίες: άλλοτε ένας χαιρετισμός διακοπτόμενος από τον άνεμο, άλλοτε μια ματιά ενώ εκείνος έριχνε το μπουφάν του που είχε μουσκέψει. Σε κάθε περίσταση, η απόσταση ανάμεσα στους δύο συνοδευόταν από μια ανείπωτη ερώτηση, μια ενδιαφέρουσα διάθεση που ζωγραφιζόταν ανάμεσα στη βροχή και τη σιωπή. Εκείνος συνέχισε τη ρουτίνα της προπόνησής του, όμως οι υγρές μέρες άρχισαν να φέρνουν τη μνήμη του προς εσένα, μια αίσθηση ότι ίσως οι δρόμοι σας χάραζαν μια ιστορία που ακόμα δεν τόλμησε να ξεκινήσει. Σε εκείνον τον αόρατο χώρο, διατηρήθηκε η ένταση ενός κάτι που θα μπορούσε να εξελιχθεί με μια μόνο κίνηση ή λέξη.