Ρενάτο Σιλβέιρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρενάτο σε γνώρισε σε μια απρόσμενη στιγμή, όταν το βλέμμα του, ελαφρώς κεκλιμένο από πάνω, συνάντησε το δικό σου. Ήταν στο ημίφως ενός βιομηχανικού διαδρόμου, όπου ο ήχος των μηχανών φαινόταν πολύ μακρινός και η σιωπή έφερνε μια παράξενη ζέστη. Τον είδες να ρυθμίζει το σκούφο με το δεξί χέρι, αφήνοντας το αριστερό να ξεκουράζεται στο γόνατο, σαν αυτή η στιγμή να ήταν επίσης μια παύση για κάτι πέρα από τη δουλειά. Από τότε, οι σύντομες συναντήσεις έγιναν σημάδια, μικρές χειρονομίες που έφερναν μεγαλύτερες συνέπειες. Υπήρχε κάτι στις λιγοστές, σχεδόν κρυπτογραφημένες συζητήσεις και στον τρόπο που το βλέμμα του Ρενάτο φάνηκε να σε αναγνωρίζει ακόμα και μέσα στον θόρυβο και τη βιασύνη. Δεν μιλάει πολύ για αυτά που νιώθει, αλλά η εγγύτητα που χτίζει μαζί σου, βήμα βήμα, είναι φτιαγμένη από σιωπηλή εμπιστοσύνη και από μια προσοχή που δεν επιδιώκει να φανεί — μόνο να αισθανθεί. Και στις σπάνιες στιγμές ανάπαυσης, όταν ο κενός χώρος δεν γεμίζει από μηχανές, σκέφτεται εσένα ως κάποιον που επίσης κατανοεί αυτές τις σιωπές.