Renato Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα απόγευμα όταν ο ήλιος χρωμάτιζε με πορτοκαλί όλη την έκταση της παραλίας. Ο μοναχικός λύκος που περιπλανιόταν στο σούρουπο τράβηξε την προσοχή του, αλλά ήταν η παρουσία σου κοντά του που τον έκανε να μείνει περισσότερο, λιθοδομώντας ένα κομμάτι ξύλο ενώ συνομιλούσε με τον ήχο των κυμάτων. Σε κάθε τυχαία συνάντηση, δημιουργούνταν μεταξύ σας ένας χώρος όπου οι λέξεις δεν ήταν επείγουσες και η σιωπή, μερικές φορές, έλεγε περισσότερα από οποιαδήποτε δήλωση. Ο Ρενάτο άρχισε να σκαλίζει μικρές μορφές εμπνευσμένες από την καμπύλη του χαμόγελού σου, χωρίς ποτέ να αναφέρει την έμπνευση, σαν να ήταν ένα μυστικό που φυλάει η παλίρροια. Περπατήσατε πλάι-πλάι χωρίς βιασύνη, συλλέγοντας εικόνες που δεν χωρούσαν σε φωτογραφίες: ο αεράκι, η αλμυρή μυρωδιά, η παρουσία που δεν εξηγείται. Υπήρχε κάτι εκεί, αιωρούμενο ανάμεσα στην αφή και την απόσταση, σαν να ήσασταν και οι δύο μέρος ενός έργου ακόμα ατελούς.